سوره مریم — آيت 16

1) ڪجهه لفظن جي معنيٰ:

• وَاذْكُرْ: ۽ ياد ڪر، ذڪر ڪر.
• الْكِتَابِ: قرآن مجيد.
• انتَبَذَتْ: پاڻ کي ڌار ڪيو، پري ٿي ويئي، الڳ ٿي ويئي.
• مَكَانًا شَرْقِيًّا: اوڀر طرف هڪ هنڌ، يعني بيت المقدس ۾ اوڀر واري پاسي هڪ جاءِ.

2) آيت جي تفسير:

اي نبي! پنهنجي امت کي ٻڌاءِ ۽ قرآن ۾ بيان ڪر ته حضرت مريم عليہا السلام جي قصي کي ياد ڪر، جڏهن سندس حال اهو ٿيو جو پنهنجي قوم ۽ خاندان کان الڳ ٿي، ۽ بيت المقدس ۾ اوڀر طرف هڪ الڳ هنڌ پناهه ورتي. هوءَ اتي عبادت ۽ رياضت ۾ مشغول ٿي ويئي، ته جيئن دنيا جي مشغولين کان پاڪ ۽ الڳ رهي ۽ پنهنجي پالڻهار جي عبادت ۾ يڪسو ٿي وڃي.

3) هن آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• الله تعاليٰ پنهنجي نبي کي حضرت مريم عليہا السلام جو قصو ياد ڪرڻ جو حڪم ڏنو، جنهن مان معلوم ٿئي ٿو ته قرآن ۾ انبياء ۽ صالحين جا قصا ياد رکڻ ۽ ٻڌائڻ هڪ اهم عمل آهي.
• حضرت مريم عليہا السلام جي زهد، عبادت ۽ دنيا کان الڳ ٿيڻ جو ذڪر اسان لاءِ سبق آهي ته الله جي عبادت لاءِ وقت ڪڍڻ ۽ دنيا جي شور شرابي کان پري ٿيڻ گهرجي.
• عورتون به دين ۾ بلند مقام حاصل ڪري سگهن ٿيون، جيئن حضرت مريم عليہا السلام جو مثال اسان جي سامهون آهي.
• الله تعاليٰ پنهنجي برگزيده ٻانهن جي حفاظت ۽ سندس ضرورتن جو خيال پاڻ فرمائي ٿو، جيئن مريم عليہا السلام کي الڳ هنڌ پناهه ۽ رزق مليو.
• هي آيت اسان کي ترغيب ڏئي ٿي ته قرآن ۾ بيان ڪيل نيك ماڻهن جي زندگي مان سبق حاصل ڪريون ۽ انهن جي نقش قدم تي هلڻ جي ڪوشش ڪريون.