Surah Maryam — Aya 16

Ma’anonin Kalmomin:

• انتَبَذَتْ: Ta nisanta kanta, ta ware, ta ɓoye daga mutanenta.
• مَكَانًا شَرْقِيًّا: Wuri ne dake gefen gabas, wato wajen fitowar rana, daga gidansu a Ƙudus (Baitul Maqdis).

Tafsirin Ayar:

Ya kai ka Muhammad (S.A.W.), ka tuna da labarin Maryamu a cikin Alƙur’ani da aka saukar maka, domin ka ba da labari ga mutanenka. A lokacin da ta nisanta kanta daga mutanenta da danginta, ta ɓoye daga gare su, ta tafi wuri kaɗai a gefen gabas na Baitul Maqdis, nesa da mutane, domin ta tsarkake kanta don ibada da sujada ga Allah. Wannan yanayin ne ya ba ta damar taɓaɓɓata da Allah, kuma a wannan wuri ne Allah ya aiko mata da Jibril (A.S.) domin ya sanar da ita cewa za ta haifi Annabi Isa (A.S.).

Fa’idojin da Ake Samu Daga Ayar:

1. Ƙaunar keɓe kai don ibada da nisantar shagaltuwa na duniya yana taimakawa bawa ya kusaci Allah, kuma Maryamu ta zama abin koyi ga waɗanda suke neman tsarkin zuciya da ibada.
2. Nisantar mutane a wasu lokuta na iya zama hanyar kare mutunci da tsira daga fitina, kamar yadda Maryamu ta yi don guje wa zarge-zargen mutane.
3. Kur’ani yana ba da labarin mutanen kirki da matsalolinsu domin mu koyi darussa, kuma wannan yana ƙara mana ƙaunar su da yin koyi da halayensu.
4. Allah yana lura da bayinsa a duk inda suke, kuma yana taimakon su a mawuyacin hali, kamar yadda ya taimaki Maryamu a lokacin da take ita kaɗai a wannan wuri mai nisa.