سوره مریم — آیه 24

معانی کلمات:

• سَرِیًّا: نهر کوچک و جویبار آب.

تفسیر آیه:

در آن لحظه‌ی سخت که مریم (علیها السلام) زیر درخت خرما دردمند و اندوهگین بود، از زیر پای او (طبق نظر مشهور، عیسی (علیه السلام) یا به روایتی جبرئیل) ندا داد که: ای مریم! اندوهگین مباش و غم به دل راه مده. پروردگار تو زیر پای تو جوی آبی روان قرار داده است تا از آن بنوشی و تشنگی‌ات فرو نشیند. این ندا، مژده‌ای الهی بود که در دل تاریکی و سختی، راه گشایش و آرامش را نشان می‌داد و به او اطمینان می‌داد که خداوند در همین لحظه‌ی دشوار، تدبیر و رحمت خود را برای او فراهم کرده است.

فواید و پیام‌های آیه:

• خداوند در سخت‌ترین لحظات زندگی، راه‌های نجات و آسایش را برای بندگان مؤمن خود فراهم می‌کند؛ همان‌گونه که برای مریم در آن بیابان خشک، آبی روان جاری ساخت.
• اندوه و نگرانی، با یادآوری قدرت و لطف پروردگار از بین می‌رود؛ پس مؤمن باید در بلاها به خدا پناه ببرد و به وعده‌های او دل ببندد.
• این آیه نشان می‌دهد که کرامت و یاری خداوند، گاهی در پنهان‌ترین و غیرمنتظره‌ترین شکل‌ها به انسان می‌رسد؛ پس نباید از رحمت الهی ناامید شد.
• محبت خدا به بندگانش، حتی در شرایطی که همه‌چیز بر ضد آنان به نظر می‌رسد، شامل حال آنان می‌شود و آرامش را به قلب‌هایشان بازمی‌گرداند.