Surja Merjem — Ajet 24

Kuptimet e fjalëve:

• "Serijjen" (سَرِيًّا): përrua i vogël uji, një lumë i vogël që rrjedh.

Tefsiri i ajetit:

Kur Merjemi (alejha selam) u largua nga populli i saj dhe ndjeu dhimbjet e lindjes, ajo u mbështet te trungu i palmës dhe shprehu dëshirën që të kishte vdekur më parë. Por Allahu i Madhëruar nuk e la atë vetëm në atë moment të vështirë. Në atë çast, asaj i erdhi një zë që e thërriste nga poshtë saj – sipas shumë komentuesve, ishte Isai (alejhi selam), i cili sapo kishte lindur, ose sipas një mendimi tjetër ishte Xhibrili (alejhi selam). Zëri i tha asaj: "Mos u pikëllo dhe mos u hidhëro! Zoti yt ka bërë që nën këmbët e tua të rrjedhë një përrua i vogël uji të pastër, nga i cili mund të pish dhe të freskohesh."

Ky ishte një lehtësim i madh nga Allahu për Merjemen në një moment kur ajo ndihej e vetmuar dhe e frikësuar. Allahu i tregoi asaj se kujdesi i Tij është gjithmonë i pranishëm, edhe kur njeriu ndihet më i braktisur. Uji i ëmbël që rrjedh nën këmbët e saj ishte një shenjë e mëshirës hyjnore dhe një përgatitje për atë që do të vinte më pas – udhëzimi për të tundur trungun e palmës për të ngrënë hurma të freskëta.

Përfitimet nga ajeti:

1. Allahu nuk e lë robin e Tij besimtar vetëm në momentet e vështira; Ai i dërgon ndihmë dhe lehtësim nga mënyra që njeriu as nuk e pret.
2. Kur një besimtar ndodhet në vështirësi, ai duhet t'i drejtohet Allahut me durim dhe besim, sepse lehtësimi është afër.
3. Mrekullitë e Allahut janë të pamatshme – Ai i dha Merjemes ujë të pastër në një shkretëtirë të thatë, duke treguar se fuqia e Tij nuk kufizohet nga ligjet e natyrës.
4. Ky ajet na mëson se edhe në momentet më të errëta, Allahu ka përgatitur rrugëdalje dhe mirësi për robërit e Tij besnikë – prandaj njeriu nuk duhet të dëshpërohet kurrë nga mëshira e Allahut.