سوره مریم — آیه 25

معانی کلمات:

• هُزّی: تکان بده، حرکت بده.
• بِجِذْعِ النَّخْلَةِ: به تنه درخت خرما.
• تُسَاقِطْ: فرو میریزد، میافتد.
• رُطَبًا: خرمای تازه و رسیده.
• جَنِیًّا: چیده شده، تازه چیده شده از درخت.

تفسیر آیه:

خداوند متعال به مریم (سلام الله علیها) که در آن حال سخت و طاقتفرسا، زیر درخت خرمای خشکیده و بیبرگ قرار گرفته بود، الهام و فرمان میدهد که تنه آن درخت را به سمت خود تکان دهد و بلرزاند. در این صورت، خرمای تازه و رسیدهای که در همان لحظه چیده شده است، بر او فرو خواهد ریخت. این فرمان الهی، در عین حال که یک معجزه و نشانه قدرت خداوند است، به مریم یادآوری میکند که برای بهرهمندی از رزق و روزی الهی، باید اسباب و وسایل طبیعی را نیز فراهم آورد و دست به کار شود. درخت خرمایی که خشکیده به نظر میرسید، به فرمان خداوند، میوههای تازه و گوارایی برای او فراهم کرد تا هم غذای جسم او باشد و هم آرامش روح او را در آن لحظات حساس تأمین کند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه به ما میآموزد که در سختترین شرایط زندگی، هرگز نباید ناامید شویم، زیرا قدرت خداوند فراتر از همه قوانین طبیعی است و او میتواند از جایی که تصور نمیکنیم، روزی و گشایش برای ما فراهم کند.
• تلاش و اقدام عملی (تکان دادن درخت) در کنار توکل به خداوند، رمز موفقیت و رسیدن به نتایج مطلوب است. دعا و توکل بدون تلاش، و تلاش بدون توکل، هر دو ناقص هستند.
• این صحنه زیبا نشان میدهد که خداوند به بندگان مؤمن خود در لحظات حساس و دشوار، لطف و عنایت ویژهای دارد و آرامش و آسایش را برای آنان فراهم میسازد.
• توجه به نعمتهای الهی مانند خرما که هم غذای لذیذ و مقوی است و هم در این آیه به عنوان یک موهبت ویژه معرفی شده، ما را به شکرگزاری و استفاده درست از نعمتها دعوت میکند.