Surat Maryam — Ayat 4

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• وَهَنَ : ringkih, lemes, ora kuwat.
• الْعَظْمُ : balung, yaiku dhasaring awak kang dadi simbol kekuwatan.
• وَاشْتَعَلَ : murub, kobong, kaya geni kang ngobong.
• شَيْبًا : rambut putih (uban), tandha wis tuwa.
• شَقِيًّا : cilaka, ora kasil, kuciwa, ora kajabah panyuwune.

2) Tegese ayat iki:

Nabi Zakariya (alaihis salam) matur marang Allah kanthi andhap asor lan kebak pangarep-arep. Panjenengane ngandhakake kahanane awake dhewe kang wis saya ringkih amarga umure saya sepuh. Balunge wis ora kuwat maneh, lan rambute wis putih kabeh kaya geni kang murub ngobong sirahe. Nanging ing tengah-tengah kahanan kang ringkih iki, Nabi Zakariya ora putus asa. Panjenengane kelingan marang pengalamane dhewe: saben dheweke ndonga marang Allah, Allah tansah ngijabahi panyuwune. Ora tau dheweke kuciwa utawa cilaka nalika ndonga marang Pangerane. Mula saka iku, sanajan awake wis ringkih lan tuwa, dheweke tetep ndonga kanthi yakin lan percaya yen Allah bakal ngijabahi panyuwune maneh.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Aja putus asa nalika ndonga. Sanajan kahanan kita saya angel, saya ringkih, utawa saya tuwa, Allah tetep kuwasa ngijabahi panyuwun kita. Nabi Zakariya menehi tuladha yen umur tuwa lan awak ringkih dudu alangan kanggo Allah menehi apa kang kita panyuwun.
• Eling marang nikmate Allah kang kepungkur. Nabi Zakariya kelingan yen dheweke ora tau kuciwa nalika ndonga. Iki mulangake kita supaya tansah ngeling-eling kabecikan Allah ing wektu kepungkur, supaya kita saya yakin lan saya kuwat ing pangarep-arep marang Allah.
• Ndonga iku ibadah kang mulia. Allah seneng marang hamba-Ne kang tansah ndonga lan nyuwun marang Panjenengane. Saben panyuwun kang diaturake kanthi ikhlas lan andhap asor mesthi ana paedahe, bisa uga langsung kajabah, bisa uga ditangguhake, utawa diganti karo kang luwih apik.
• Allah iku Maha Mirsani lan Maha Ngrumat. Sanajan awake wis ringkih, Allah tetep ngrungokake lan ngrumat hamba-Ne kang setya. Iki nuduhake yen Islam iku agama kang kebak pangarep-arep lan katresnan marang Allah kang Maha Welas.
• Tuladha kanggo wong tuwa lan wong kang ringkih. Ayat iki menehi panglipur lan semangat marang wong kang wis tuwa utawa lagi lara, yen dheweke tetep bisa cedhak marang Allah lan ndonga marang Panjenengane, amarga Allah ora tau nglirwakake panyuwune hamba-Ne kang setya.