Surah Maryam — Talata 41

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• ṣiddīqan: Lubhang tapat sa pagsasalita at sa paniniwala sa mga utos at tanda ng Allah; ang katotohanan ay nakikita sa kanyang mga salita, gawa, at pananampalataya.
• nabiyyan: Isang propeta na itinaas ng Allah sa mataas na antas at pinagkalooban ng kapahayagan at patnubay.

Paliwanag ng Talata:

O Muhammad, banggitin mo sa mga tao sa pamamagitan ng Qur’an na ito ang kuwento ni Propeta Abraham (sumakanya nawa ang kapayapaan). Siya ay isang tao na lubos na tapat sa lahat ng kanyang sinasabi at pinaniniwalaan, at siya ay nagpatotoo sa mga tanda at utos ng Allah nang walang pag-aalinlangan. Siya rin ay isang propeta na pinili ng Allah, itinaas sa mataas na katayuan, at binigyan ng karangalan sa paghahatid ng mensahe ng Kaisahan ng Allah. Ang pagbanggit sa kanyang kuwento ay naglalaman ng aral at patunay ng katotohanan ng pananampalataya sa Allah, at nagpapakita ng kanyang katatagan sa pagharap sa kanyang mga kababayan na sumasamba sa mga diyus-diyosan.

Mga Aral at Bunga:

1. Ang katapatan (ṣidq) ay isang marangal na katangian na nagpapataas sa antas ng isang tao sa paningin ng Allah, at ito ay dapat na maging tanda ng bawat mananampalataya sa kanyang pagsasalita at pagkilos.
2. Ang pagbanggit sa mga kuwento ng mga propeta sa Qur’an ay isang anyo ng pag-alala na nagpapalakas ng pananampalataya at nagbibigay ng inspirasyon sa mga tao na tularan ang kanilang mga mabubuting katangian.
3. Ang pagiging propeta ay isang dakilang biyaya mula sa Allah, ngunit ang pagiging tapat at matatag sa pananampalataya ay isang tungkulin para sa lahat, sapagkat ito ang daan tungo sa tagumpay sa mundo at sa Kabilang Buhay.
4. Ang kuwento ni Abraham ay nagtuturo sa atin na ang tunay na tagasunod ng Allah ay hindi natatakot sa pagbatikos ng mga tao, bagkus ay naninindigan sa katotohanan kahit na siya ay nag-iisa.