Surah Maryam — Aya 49

Ma’anonin Kalmomin:

• اِعْتَزَلَهُمْ: Ya rabu da su, ya bar su da nisantar da kansa daga gare su.
• وَمَا يَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللهِ: Abubuwan da suke bautawa ba tare da Allah ba, kamar gumaka da taurari.
• وَهَبْنَا لَهُ: Mun ba shi kyauta da albarka daga gare Mu.
• إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ: Ɗansa Ishaƙu, da jikansa Yaƙubu (ƙanenshi na Ishaƙu).
• نَبِيًّا: Manzon Allah da aka aiko da wahayi.

Fassarar Ayar:

Lokacin da annabi Ibrahim ya rabu da mutanensa da gumakan da suke bautawa ba tare da Allah ba, saboda rashin yarda da addininsu na ƙarya, sai Allah ya ba shi lada mai girma a duniya: Ya ba shi ɗa mai albarka Ishaƙu, kuma daga zuriyarsa Ya ba shi jikansa Yaƙubu. Kuma dukansu biyu (Ishaƙu da Yaƙubu) da kuma Ibrahim da kansu, Allah ya sanya su annabawa da shugabannin mutane. Wannan ya kasance bayan hijirarsa daga ƙasarsu, domin nuna cewa wanda ya bar abin da yake so domin Allah, Allah zai musanya masa abin da ya fi alheri.

Fa’idodin Darasin:

1. Nisantar da kai daga mutanen da suke cikin ɓata ba laifi ba ne idan an yi nufin tsarkake addini da neman yardar Allah, kuma Allah yana musanya wa mai yin haka da alheri.
2. Iyali da zuriya nagari babbar ni’ima ce daga Allah, kuma ana samun ta ta hanyar biyayya da haƙuri da imani.
3. Annabawan Allah dukansu ’yan’uwa ne a cikin addini, kuma Allah yana zaɓar waɗanda Ya so daga cikin bayinsa domin nusar da mutane.
4. Wanda ya bar komai domin Allah, Allah ba zai bar shi ba, har ma zai ba shi abin da ya fi abin da ya bari, kamar yadda Ibrahim ya samu zuriya mai albarka bayan ya bar mutanensa.
5. Neman yardar Allah yana buɗe ƙofofin albarka, kuma yana sa Allah ya ba da abin da ba a zata ba.