مریم سۈرىسى — ئايەت 49

1) ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• اعْتَزَلَهُمْ: ئۇلاردىن ئايرىلدى، يىراقلاشتى.
• وَمَا يَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ: ئۇلارنىڭ ئاللاھنى قويۇپ چوقۇنغان بۇتلىرىدىن.
• وَهَبْنَا: بىز ئاتا قىلدۇق، بەردۇق.
• إِسْحَاقَ: ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ ئوغلى.
• يَعْقُوبَ: ئىسھاقنىڭ ئوغلى، يەنى ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ نەۋرىسى.
• وَكُلًّا: ھەممىسىنى، ھەر بىرىنى.
• جَعَلْنَا نَبِيًّا: بىز پەيغەمبەر قىلدۇق.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئىبراھىم ئەلەيھىسسالام ئۆز قەۋمىنىڭ ئاللاھقا شېرىك كەلتۈرۈپ بۇتلارغا چوقۇنۇشىغا قارشى تۇرۇپ، ئۇلارنى ھەقىقەتكە چاقىردى. ئەمما ئۇلار ئىمان ئېيتمىدى. شۇڭا ئىبراھىم ئەلەيھىسسالام ئۇلاردىن ۋە ئۇلارنىڭ ئاللاھنى قويۇپ چوقۇنغان بۇتلىرىدىن ئايرىلىپ، ئاللاھ يولىدا ھىجرەت قىلدى. ئۇ ئاللاھ ئۈچۈن ئۆز يۇرتىنى، ئائىلىسىنى ۋە يېقىنلىرىنى تەرك ئەتكەن ۋاقىتتا، ئاللاھ تائالا ئۇنىڭغا ئۇلارنىڭ ئورنىغا تېخىمۇ ياخشى نەرسىلەرنى ئاتا قىلدى. ئاللاھ ئۇنىڭغا ئوغلى ئىسھاقنى ۋە نەۋرىسى يەئقۇبنى بەردى. ئۇلار ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامغا تەسەللى بولۇپ، كۆڭلىنى خۇش قىلدى. ئاللاھ تائالا ئۇلارنىڭ ھەممىسىنى پەيغەمبەر قىلدى. بۇ ئاللاھنىڭ ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامغا بەرگەن ئۇلۇغ مۇكاپاتى ۋە مەرھەمىتىدۇر.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، كىمكى ئاللاھ ئۈچۈن بىر نەرسىنى تەرك ئەتسە، ئاللاھ ئۇنىڭغا ئۇنىڭدىن ياخشىراق نەرسىنى بېرىدۇ. ئىبراھىم ئەلەيھىسسالام ئاللاھ يولىدا ئۆز يۇرتى ۋە يېقىنلىرىدىن ئايرىلغاندا، ئاللاھ ئۇنىڭغا پەيغەمبەر ئەۋلادلارنى ئاتا قىلدى. بۇ ئاللاھنىڭ ۋەدىسىنىڭ ھەقىقەتەن ئەمەلگە ئاشىدىغانلىقىنى ۋە ئۇنىڭ بەندىلىرىگە بولغان مەرھەمىتىنىڭ چەكسىز ئىكەنلىكىنى كۆرسىتىدۇ. شۇڭا ھەر بىر مۇئمىن ئاللاھ يولىدا قىلغان قۇربانلىقلىرىنىڭ ئەجىرسىز قالماسلىقىغا ئىشەنسە بولىدۇ. ئاللاھ تائالا ھەر قانداق قىيىنچىلىقنىڭ ئارقىسىدا يېنىكلىك ۋە بەرىكەت يارىتىدۇ.