Məryəm surəsi — Ayə 49

Kəlmələrin mənaları:

• اعْتَزَلَهُمْ – Onlardan ayrıldı, onları tərk etdi.
• وَهَبْنَا لَهُ – Ona bəxş etdik, əta etdik.
• كُلًّا – Onların hər birini.

Təfsir:

İbrahim (əleyhissalam) öz qövmünü və onların Allahdan başqa ibadət etdikləri bütləri tərk edib onlardan ayrıldıqda, Allah-Təala ona bu ayrılığın əvəzində ən gözəl neməti – övladları İshaqı və onun oğlu Yəqubu bəxş etdi. Bu, İbrahimin imanı və Allah yolunda hər şeydən keçməsinin mükafatı idi. O, öz qövmünün küfrünə və inadına baxmayaraq, haqqdan ayrılmadı, təkbaşına da olsa Allahın dininə sığındı və Rəbbinə tərəf hicrət etdi.

Allah-Təala ona təkcə övlad verməklə kifayətlənmədi, həm də bu övladları böyük məqama – peyğəmbərlik məqamına yüksəltdi. İshaq və Yəqub hər ikisi nəbi (peyğəmbər) seçildilər. Bu, İbrahimin (əleyhissalam) duasının qəbul olması və onun nəslinin xeyir-bərəkətlə davam etməsi demək idi.

Bu ayədən bizə böyük bir dərs vardır: Kim Allah yolunda bir şeydən imtina edərsə və ya fədakarlıq göstərərsə, Allah ona bundan daha yaxşısını verər. İbrahim (əleyhissalam) öz qövmünü və doğma yurdunu tərk etdi, lakin Allah ona həm dünyada, həm də axirətdə ən gözəl əvəzi verdi. Bu, möminlərə bir təsəllidir ki, Allah yolunda çəkdikləri çətinliklər və etdikləri fədakarlıqlar heç vaxt boşa getməz. Allah hər kəsə niyyətinə və əməlinə görə ən gözəl mükafatı verəcəkdir.