Surah Al-Baqarah — Talata 122

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Yā Banī Isrā'īl – O mga anak ni Propeta Ya'qub (Jacob).
• Udzkurū – Alalahanin ninyo (sa inyong mga puso at dila, na may pagpapasalamat).
• Ni'matī – Ang Aking mga biyaya at mga pagpapala.
• An'amtu 'alaykum – Na ipinagkaloob Ko sa inyo.
• Faddaltukum – Pinili Ko kayo at itinangi.
• Al-'Ālamīn – Ang mga nilalang (sa panahon ninyo).

Ang Tafsir (Paliwanag):

O mga anak ni Propeta Ya'qub (Israel), alalahanin ninyo ang aking mga biyayang ipinagkaloob Ko sa inyo—kapwa ang mga biyayang panrelihiyon tulad ng pagpapadala ng mga propeta at mga banal na aklat, at ang mga biyayang pangkasaysayan tulad ng pagliligtas sa inyo mula sa pang-aapi ni Paraon at paghahati ng dagat para sa inyo. Alalahanin din ninyo na itinangi Ko kayo sa lahat ng mga tao sa inyong kapanahunan sa pamamagitan ng pagbibigay sa inyo ng maraming propeta, mga hari, at mga kaharian na hindi Ko ipinagkaloob sa ibang mga bansa noong mga panahong iyon. Ang paalala na ito ay hindi lamang paggunita sa nakaraan, kundi isang panawagan na magpasalamat at sumunod sa mga utos ng Diyos, sapagkat ang pag-alala sa mga biyaya ay nagbubukas ng pinto ng pagpapasalamat at pagtalima.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang pag-alala sa mga biyaya ng Diyos ay isang paraan ng pagpapasalamat na nagpapalapit sa tao sa Kanyang pagsamba at pagtalima.
2. Ang pagtangi ng Diyos sa isang tao o bansa ay hindi nangangahulugang walang pananagutan; bagkus, ito ay isang malaking pagsubok na nangangailangan ng higit na pagsunod at pasasalamat.
3. Ang kasaysayan ng mga naunang pamayanan ay naglalaman ng mga aral para sa atin—kung paanong ang paglimot sa mga biyaya ng Diyos ay nagdadala ng kaparusahan, ang pag-alala at pagpapasalamat naman ay nagdadala ng karagdagang biyaya.
4. Ang paulit-ulit na pagbanggit ng Diyos sa Kanyang mga biyaya sa Banal na Qur'an ay nagpapakita ng Kanyang dakilang awa at pagmamahal sa Kanyang mga nilikha, na nag-uudyok sa atin na magbalik-loob sa Kanya nang buong puso.
5. Ang tunay na karangalan ay hindi nasusukat sa lahi o pinagmulan, kundi sa pananampalataya at mabubuting gawa—kaya't dapat nating sikaping maging karapat-dapat sa pagmamahal ng Diyos sa pamamagitan ng pagsunod sa Kanyang mga utos.