سوره بقره — آیه 132

معانی کلمات:

• وَصّیٰ: سفارش مؤکد کرد، پند و اندرز داد.
• بِهَا: مرجع آن «ملت» یا همان دین اسلام است.
• اصطفی: برگزید، انتخاب کرد.
• فلا تموتنّ: هرگز نمیرید (نهی و تأکید بر استمرار حالت ایمان تا لحظه مرگ).

تفسیر آیه:

حضرت ابراهیم علیه‌السلام فرزندان خود را به این کلمه توحید و دین اسلام سفارش مؤکد کرد و حضرت یعقوب علیه‌السلام نیز فرزندان خود را به همان وصیت سفارش نمود. آنان خطاب به فرزندانشان فرمودند: «ای فرزندان ما! همانا خداوند این دین را برای شما برگزیده است؛ پس هرگز از این دین دست نکشید و مبادا مرگ شما فرا رسد، مگر در حالی که مسلمان و تسلیم فرمان پروردگار باشید.» این وصیت، سفارشی بود به پایداری بر دین حق، توحید خالص، و تسلیم کامل در برابر اراده الهی، تا آنجا که آخرین لحظه حیات آنان نیز با ایمان و اسلام همراه باشد. این سفارش نه تنها برای فرزندان آن زمان، بلکه برای تمام امت‌های پس از آنان تا روز قیامت، پیام جاودانه‌ای است که دین برگزیده خداوند، همان اسلام و تسلیم شدن در برابر اوست.

فواید و پیام‌های آیه:

• اهمیت وصیت به دین: پدران و مادران باید فرزندان خود را به تقوا، ایمان و پایداری بر دین حق سفارش کنند و این مهم‌ترین میراثی است که برای آنان به جا می‌گذارند.
• برگزیدگی دین اسلام: خداوند دین اسلام را برای بندگان خود برگزیده است؛ پس شایسته است که انسان با جان و دل آن را بپذیرد و به آن افتخار کند.
• استمرار ایمان تا لحظه مرگ: مؤمن باید همواره مراقب حال خود باشد تا لحظه مرگ او را در حال ایمان و تسلیم در برابر خداوند در یابد؛ چرا که عاقبت به خیر، بزرگ‌ترین سعادت است.
• وحدت دعوت انبیا: همه پیامبران الهی از جمله ابراهیم و یعقوب علیهماالسلام، امت خود را به یک دین واحد (اسلام) دعوت کرده‌اند و این نشان‌دهنده یگانگی رسالت آنان است.
• محبت و دلسوزی پدرانه: این وصیت، نشانه محبت عمیق پدران نسبت به فرزندان است که بهترین چیز را برای آنان می‌خواهند؛ یعنی سعادت دنیا و آخرت.