سورت بقره — آیت 14

د کلمو معناوې:

• لَقُوا: وکتل، مخامخ شول.
• خَلَوْا: یوازي شول، له نورو څخه جلا شول.
• شَيَاطِينِهِمْ: د دوی سرداران او مشران چې د کفر او ګمراهۍ مشران وو.
• مُسْتَهْزِئُونَ: مسخره کوونکي، ملنډې وهونکي.

د آیت تفسیر:

دا آیت د منافقانو د چلند او کړنو بله بېلګه بیانوي. کله چې دا منافقان د مؤمنانو سره مخامخ کېدل، نو د دوی سره به یې د دوستۍ او اتفاق ښکاره کاوه او ویل به یې: "مونږ هم ستاسو په څیر ایمان راوړی دی." خو کله به چې له مؤمنانو څخه جلا کېدل او خپلو مشرانو او سردارانو ته به ورتلل، چې د کفر او ګمراهۍ مشران وو، نو هغوی ته به یې ویل: "مونږ ستاسو سره یو او پر ستاسو په لار یو، مونږ مؤمنانو ته یوازې د مسخرو او ملنډو لپاره د ایمان ښکاره کول." دوی به د خپل کفر او نفاق په اړه ټینګار کاوه او دا به یې څرګندوله چې د دوی ظاهري ایمان یوازې د مؤمنانو د مسخرو لپاره و، نه د ریښتیني ایمان له مخې.

فايدې:

1. منافقان د خپل ظاهري چلند او باطني کفر له امله د الله تعالی په نزد سخت مجازات لري، ځکه چې دوی په دوو مخونو خبرې کوي او خلک غولوي.
2. دا آیت مومنانو ته دا درس ورکوي چې د خلکو له ظاهري خبرو څخه باید ډیر اغیزمن نه شي، بلکې د خلکو باطن او ریښتیني حالت ته پام وکړي.
3. مسلمان باید په خپلو خبرو او کړنو کې صادق وي او د نفاق له هر ډول څخه ځان وساتي، ځکه چې نفاق د ایمان د کمزورتیا او د الله له لارې د انحراف نښه ده.
4. دا آیت د دې خبرې یادونه کوي چې د کفر او ګمراهۍ مشران د خپلو پیروانو لپاره د شیطانانو په څیر دي، چې دوی د حق له لارې ګمراه کوي.