Sure Bakara — Ayet 14

Kelime Anlamları:

• Lekû: Karşılaştılar, buluştular.
• Halev: Baş başa kaldılar, yalnız kaldılar, döndüler.
• Şeyâtînihim: Onların şeytanları, yani azgın liderleri, kâfir reisleri ve din düşmanları.
• Müstehziûn: Alay edenler, eğlenenler, küçümseyenler.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîme, münafıkların iki yüzlü hallerini ve karakterlerini gözler önüne sermektedir. Onlar, müminlerle karşılaştıklarında, onlardan korktukları ve menfaatlerini korumak istedikleri için "Biz de sizin gibi iman ettik, sizinle beraberiz." derler. Kalplerinde iman olmadığı halde, dilleriyle iman iddiasında bulunurlar. Müminlerin yanında kendilerini onlardan biri gibi gösterirler.

Ancak asıl yüzleri, müminlerden ayrılıp kendi elebaşlarıyla, yani küfür ve isyanın önderleriyle baş başa kaldıklarında ortaya çıkar. O zaman onlara dönerek şöyle derler: "Biz aslında sizinle beraberiz, sizin yolunuzdayız. Müminlere karşı söylediklerimiz sadece bir oyundur, onlarla alay etmekteyiz. Onları küçümsüyor ve eğleniyoruz."

Bu tutum, iman ile küfür arasında bocalayan, kalpleri hastalıklı kimselerin en belirgin özelliğidir. Onlar ne tam anlamıyla mümin olabilmişler ne de kâfir olduklarını açıkça itiraf edebilmişlerdir. Bu ikiyüzlülükleri sebebiyle Allah katında en aşağılık konumdadırlar.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bize, imanın sadece dille söylenen bir söz olmadığını, kalbin tasdiki ve amelin doğruluğuyla tamamlandığını öğretmektedir. Münafıkların bu hali, bizlere samimiyetin ve doğruluğun önemini hatırlatır. Allah Teâlâ, kalplerimizde olanı en iyi bilendir. O halde bizler, Allah'a karşı her zaman samimi olalım, sözümüzle özümüz bir olsun. İmanımızı sadece dille değil, kalbimizle tasdik edip amellerimizle ispat edelim. Unutmayalım ki Allah, münafıkların içinde gizledikleri kötülükleri bilir ve onları rezil edecektir. Bizler ise her hâlimizde doğruluktan ayrılmayalım; çünkü doğruluk kurtuluşun anahtarıdır.