سورت بقره — آیت 15

د معناويو بيان:

• يستهزئ: استهزاء، ملنډې وهل، مسخره كول.
• يمدهم: هغوى ته مهلت وركول، د هغوى د ګناه او سركشۍ موده اوږدول.
• طغيان: سركشي، له حد نه تېرېدل، په كفر او ګناه كې ډېر تېرېدل.
• يعمهون: سرګردانه، حيران او متردد، په ړوندوالي سره ګرځېدل.

د آيت تفسير:

الله تعالیٰ له دغو منافقانو سره استهزاء كوي، يعنې د هغوى د بد عمل په بدل كې يې سزا وركوي، ځكه چې دوى په مؤمنانو پورې ملنډې وهلې. دا د هغوى د كړنې په شان جزا ده، ځكه چې الله تعالیٰ په دنيوي چارو كې له هغوى سره د مسلمانانو په څېر چلند كوي، خو په آخرت كې به يې له كفر او نفاق نه ښه حساب واخلي. همدارنګه الله تعالیٰ هغوى ته مهلت وركوي، تر څو په خپل ګمراهۍ او سركشۍ كې نور هم مخ په وړاندې لاړ شي، او په دې توګه دوى په خپل ضلالت كې حيران او متردد پاتې كېږي، نه د حق لارې ته راګرځي او نه هم د خپلې تېروتنې احساس كوي.

فايدې:

1. الله تعالیٰ له ظالمانو او منافقانو سره په دنيوي ژوند كې مهلت او فرصت وركوي، خو دا مهلت د هغوى د سزا د زياتوالي سبب ګرځي، نو بايد انسان د الله له مهلت نه بې احتياطه نه شي.
2. استهزاء او مسخره كول له نورو سره، په ځانګړې توګه له مؤمنانو سره، ډېر بد عمل دى، چې د الله له خوا يې سزا وركول كېږي.
3. د الله تعالیٰ جزا له عمل سره سمون خوري؛ څوك چې له نورو سره استهزاء كوي، الله به يې سزا هم په همدې ډول وركړي.
4. د مؤمنانو دنده دا ده چې د منافقانو له استهزاء او ملنډو نه اندېښنه ونه كړي، ځكه چې د هغوى حساب له الله سره دى او الله به يې خامخا سزا وركړي.
5. په دې آيت كې د الله تعالیٰ د عدل او حكمت ښكلا ښكاره ده، چې څنګه له ګناهګارانو سره په تدريج سره چلند كوي، تر څو دوى ته د توبې فرصت وركړي، خو كه دوى په خپل سركشۍ كې پاتې شي، نو سزا به يې حتمي وي.