Surah Al-Baqarah — Aya 14

Ma’anonin Kalmomi:

• لَقُوا: sun haɗu da, ko suka gamu da.
• خَلَوْا: suka ɓuya, suka janye zuwa wurin shugabanninsu a asirce.
• شَيَاطِينِهِمْ: shugabanninsu da manyansu waɗanda suke kafirai, waɗanda suke tada fitina da ɓarna.
• مُسْتَهْزِئُونَ: masu ba’a da izgili, masu yin wasa da mutane.

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan ayar Allah Madaukakin Sarki yana bayyana halin munafukai, waɗanda suke nuna imani a fili amma a ransu akwai kafirci. Idan sun haɗu da muminai, sai su ce: “Mun yi imani kamar yadda kuka yi imani, mun gaskata da Allah da Manzonsa.” Suna faɗin haka ne kawai don su tsira daga cutar da muminai suka yi musu, ko kuma su sami wata riba ta duniya. Amma idan suka janye daga wurin muminai suka tafi wurin shugabanninsu na kafirai, a ɓoye, sai su ce musu: “Lalle mu muna tare da ku a kan addininku na kafirci, ba mu bar shi ba. Abin da muke faɗa wa muminai na imani, wasa ne kawai da izgili a gare su, muna yi musu ba’a ne da yin reniya.”

Wato suna nuna imani a gaban muminai don su yaudare su, amma a gaban shugabanninsu na kafirci suna tabbatar da cewa suna tare da su a kan kafirci, kuma abin da suke nunawa na imani ba komai ba ne face izgili da wasa da muminai.

Fa’idojin Ayoyin:

1. Munafunci babban laifi ne wanda yake cutar da al’umma, domin munafuki yana nuna wa mutane akasin abin da yake a ransa, yana haifar da rashin amana da ruɗi a tsakanin mutane.
2. Imani na gaskiya shi ne wanda ya shiga zuciya kuma ya tabbata a cikinta, ba wanda ake nunawa kawai a fili don wasa ko riba.
3. Muminai ya kamata su yi hattara da irin waɗannan mutane, waɗanda suke nuna musu abota a fili amma a ɓoye suna yi musu adawa da izgili.
4. Allah yana sane da duk abin da ke cikin zukatan mutane, kuma babu wani abu da ke ɓoye a gare shi, domin zai yi musu hisabi a kan abin da suka ɓoye da abin da suka bayyana.
5. Imani ba magana kawai ba ne, amma aiki ne da zuciya, harshe, da kuma gaɓoɓin jiki, kuma dole ne ya kasance da gaskiya a tsakanin mutum da Ubangijinsa.