Аль-Бакара сүрәсе — Аять 14

Сүзләрнең мәгънәләре:

• لَقُوا — очраштылар, юлыктылар.
• خَلَوْا — аерылып калдылар, ялгыз калдылар (яки үзләренең башлыкларына кайтып, алар белән генә калдылар).
• شَيَاطِينِهِمْ — аларның башлыклары, олылары, кәфер җитәкчеләре яки мәкерле юлбашчылары.
• مُسْتَهْزِئُونَ — көлүчеләр, мәсхәрә итүчеләр, мыскыллаучылар.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә монафикъларның (икейөзлеләрнең) хәлен сыйфатлый. Алар мөэминнәргә юлыккан чакта: «Без дә сезнең кебек иман китердек», — диләр. Алар моны куркудан яки мөэминнәр алдында үзләрен яхшы итеп күрсәтү өчен әйтәләр. Ләкин алар мөэминнәрдән аерылып, үзләренең башлыкларына — шайтан табигатьле кәфер җитәкчеләренә кайткач, аңа үзләренең чын йөзләрен күрсәтеп: «Без сезнең белән бергә, сезнең диндәбез. Без мөэминнәргә иман китердек дип әйтү — аларны мәсхәрә итү, алардан көлү генә», — диләр. Ягъни аларның иманнары чын түгел, ә мөэминнәрне алдау һәм аларның дине белән уйнау өчен генә. Алар күңелләрендә көферлекне саклыйлар, ә телләре белән иманны ялганлыйлар.

Аятьтән алынган файдалар:

• Монафикълык — иманның иң куркыныч авыруларыннан берсе, чөнки алар күңелдә көферлекне яшереп, телләре белән иманны раслыйлар. Мөселман кешесе сүзендә һәм эшендә туры, ихлас булырга тиеш.
• Икейөзлелек — Аллаһы каршында да, кешеләр каршында да начар сыйфат. Мөэмин кеше эчендәгесе белән тышындагысы бер булырга тиеш.
• Монафикъларның эшләре — мөэминнәрне мәсхәрә итүгә корылган, ләкин аларның бу мәсхәрәсе үзләренә кайтачак, чөнки Аллаһы аларны белә һәм аларны Җәһәннәмдә хур итәчәк.
• Бу аять мөэминнәргә саклык өйрәтә: һәр кешенең сүзенә генә ышанып бетмәскә, ә аның эшләренә һәм ихласлыгына карарга кирәк.
• Ислам динендә ихласлык — гамәлләрнең кабул булуының төп шарты. Аллаһы күңелләрдәгеләрне белә, шуңа күрә һәркем эчендәге нияте белән хөкем ителәчәк.