Soera Al-Baqarah — Vers 225

Woorden die uitleg nodig hebben:

• اللَّغْو (al-laghw): Betekent hier de eed die onbedoeld over de tong gaat, zonder dat men de intentie heeft om te zweren. Het is loze, betekenisloze taal die geen echte eed vormt.
• يُؤَاخِذُكُم (yu'ākhidhukum): Het ter verantwoording roepen en bestraffen.
• بِمَا كَسَبَتْ قُلُوبُكُمْ (bimā kasabat qulūbukum): Datgene wat de harten hebben verdiend, namelijk de oprechte intentie en het bewust uitspreken van de eed.

De Tafsir (uitleg) van de vers:

Allah de Verhevene zegt in deze nobele vers dat Hij jullie niet ter verantwoording roept voor de loze eden die zonder oprechte bedoeling over jullie tongen komen. Dit zijn uitdrukkingen zoals "Nee, bij Allah" of "Ja, bij Allah" die men zegt uit gewoonte, zonder de intentie om werkelijk te zweren. Hiervoor is geen boetedoening (kafārah) en geen straf verschuldigd, omdat het hart hier geen aandeel in heeft en er geen kwade opzet achter zit.

Maar Allah zal jullie wél ter verantwoording roepen voor datgene wat jullie harten hebben verdiend en bewust hebben bedoeld. Als iemand een eed uitspreekt met een oprechte intentie en deze vervolgens breekt, dan is hij verplicht om de boetedoening (kafārah) te verrichten zoals in de voorgaande verzen is uitgelegd. De verantwoording is dus gekoppeld aan de intentie van het hart, want het hart is de bron van oprechte bedoelingen.

En Allah is Ghafūr (Vergevensgezind) voor degenen die berouw tonen naar Hem toe, en Halīm (Zachtmoedig) in het geduld dat Hij toont met degenen die Hem ongehoorzaam zijn, want Hij haast zich niet met de bestraffing. Dit is een grote genade van Allah voor Zijn dienaren, want Hij geeft hen de tijd om terug te keren naar Hem en berouw te tonen.

Deze vers leert ons een belangrijke les: dat Allah de Kenner is van wat in de harten leeft, en dat Hij ons niet belast met datgene waar we geen controle over hebben. Dit toont de barmhartigheid van Allah jegens Zijn dienaren. Het is een oproep aan ons om oprecht te zijn in onze intenties en om ons bewust te zijn van onze woorden, terwijl we tegelijkertijd gerustgesteld zijn dat Allah ons niet straft voor onbedoelde uitspraken. Laten we daarom altijd streven naar oprechtheid in onze harten en daden, en Allah vragen om ons te vergeven en genadig te zijn, want Hij is de Meest Barmhartige van de barmhartigen.