بقرہ سۈرىسى — ئايەت 225

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «لَغْو»: بىھۇدە، ئەھمىيەتسىز سۆز-چۆچەك؛ ئەسلىدە يوق-يوقسىز، بىمەنىلىك نەرسە. بۇ يەردە قەستسىز، ئويلىماي تىلدىن چىقىپ كەتكەن قەسەم مەنىسىدە.
• «أَيْمَان»: قەسەملەر، ئانتلار. «يَمِين» سۆزىنىڭ كۆپلۈكى.
• «يُؤَاخِذُكُم»: سىلەرنى جازالايدۇ، مۇئاخەزە قىلىدۇ.
• «كَسَبَتْ قُلُوبُكُمْ»: دىلىڭلار قەستەن قىلغان، يەنى كۆڭۈل قويۇپ ئېيتقان قەسەم.
• «غَفُورٌ»: ناھايىتى مەغپىرەت قىلغۇچى، كەچۈرۈمچان.
• «حَلِيمٌ»: ھەلىم، ئىلمىي-ھېكمەتلىك، ئالدىراپ جازالاپ قويمايدىغان.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە بەندىلىرىگە چوڭ بىر يېنىكلىك ۋە رەھمەت ئاتا قىلىدۇ. ئادەم ئۇنتۇپ قالغاندا، ئېغىزدىن ئۇچۇپ چىققان «يوق، ئاللاھ بىلەن قەسەم»، «ھەئە، ئاللاھ بىلەن قەسەم» دېگەندەك قەستسىز قەسەملەر ئۈچۈن ئاللاھ سىلەرنى جازالىمايدۇ، ئۇنىڭ ئۈچۈن كەففارەت ياكى ئازابمۇ يوق. لېكىن دىلىڭلار قەستەن، ئويلىنىپ، چىن كۆڭلىڭلار بىلەن قىلغان قەسەملەر ئۈچۈن مۇئاخەزە قىلىدۇ. بۇ شۇنى كۆرسىتىدۇكى، ئىسلام دىنى ئادەمنىڭ ئىچكى دۇنياسىغا، قەلبىنىڭ نىيىتىگە ئالاھىدە ئەھمىيەت بېرىدۇ؛ تىل بىلەن ئېيتىلغان ھەر بىر سۆز ئەمەس، بەلكى قەلبنىڭ قەستەن تاللىغان سۆزى مەسئۇلىيەت يۈكلەيدۇ. ئاندىن ئاللاھ تائالا ئۆزىنىڭ ئىككى ئۇلۇغ سۈپىتىنى — «غەپۇر» ۋە «ھەلىم»نى — ئەسكەرتىدۇ: ئۇ تەۋبە قىلغان بەندىسىنىڭ گۇناھىنى كەچۈرىدۇ، گۇناھ قىلغۇچىنى ئالدىراپ جازالاپ قويمايدۇ، بەلكى تەۋبە قىلىشىغا ۋاقىت بېرىدۇ. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھنىڭ رەھمىتى غەزىپىدىن ئۈستۈن، ئۇ بەندىلىرىگە يېنىكلىك تىلەيدۇ. شۇڭا بىز قەسەم قىلغاندا ئويلىنىپ، چىن كۆڭلىمىز بىلەن قىلىشىمىز، ئاللاھنىڭ كەچۈرۈمچانلىقى ۋە ھەلىملىكىدىن ئۈمىدۋار بولۇشىمىز كېرەك.