Sura Al-Bakara — Werset 225

Znaczenie słów:

• اللَّغْو (Al-Laghw) – słowa wypowiedziane przypadkowo, bez intencji złożenia przysięgi, które nie mają znaczenia prawnego.
• كَسَبَتْ قُلُوبُكُمْ (Kasabat qulubukum) – to, co serca zamierzyły i świadomie powzięły jako postanowienie.

Tafsir (interpretacja) wersetu:

Allah – Wysławiony i Najwyższy – nie pociąga was do odpowiedzialności za przysięgi wypowiedziane bez zamysłu, takie jak zwyczajowe powiedzenia: „Nie, na Allaha!" czy „Tak, na Allaha!", które wypływają z przyzwyczajenia językowego, a nie z rzeczywistej intencji złożenia przysięgi. Tego rodzaju słowa nie są uznawane za wiążące przysięgi i nie pociągają za sobą ani kary, ani obowiązku zadośćuczynienia (kaffara). Jednakże Allah rozliczy was z tego, co wasze serca rzeczywiście zamierzyły i co wypowiedzieliście świadomie, mając pełną intencję – wtedy przysięga jest ważna i wymaga dotrzymania lub zadośćuczynienia w przypadku jej złamania. Allah jest Przebaczający – przebacza swoim sługom, gdy się do Niego zwrócą z pokutą, i Jest Łagodny (Halim) – nie spieszy się z karą wobec tych, którzy popełniają błędy, dając im czas na skruchę i powrót do prawości.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Łaskawość islamu wobec ludzkich słabości – Bóg nie obciąża nas za rzeczy, które nie wynikają z naszej woli i świadomego wyboru.
2. Zacheta do szczerości i świadomości w wypowiadanych słowach – pokazuje, że Bóg patrzy na intencje serc, a nie tylko na zewnętrzne słowa.
3. Przypomnienie o dwóch pięknych przymiotach Boga: Przebaczeniu (Ghafur) i Łagodności (Halim), co budzi w wierzącym nadzieję na miłosierdzie oraz zachęca do powrotu do Boga po popełnieniu błędu.
4. Werset uczy, że islam jest religią ułatwiającą życie, a nie utrudniającą – nie czyni odpowiedzialnym za przypadkowe słowa, lecz wymaga odpowiedzialności za świadome czyny.