سورت بقره — آیت 270

د کلمو معناګانې:

• نفقه: هغه څه چې لګول کېږي، که لږ وي که ډېر، له مال، خوراک، جامو او داسې نورو څخه.
• نذر: هغه څه چې انسان پر خپل ځان فرض کړي، لکه چې ووايي: که زما دغه کار وشي، نو زه به د الله لپاره روژه ونیسم یا صدقه وکړم.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې خپلو بندګانو ته خبر ورکوي چې هر هغه څه چې تاسو یې لګوئ — که لږ وي که ډېر، که د الله د رضا لپاره وي که د بل مقصد لپاره — او هر هغه نذر چې تاسو پر خپل ځان فرض کړئ، الله تعالی پرې بشپړ احاطه لري او له هېڅ شي نه پټ نه دی. هغه ستاسو په نیتونو او عملونو پوهېږي او د هغې مطابق به تاسو ته بدله درکړي: که ښه وي، ښه بدله؛ که بد وي، بده بدله.

بیا الله تعالی د ظالمانو په اړه خبر ورکوي — هغه کسان چې د الله له حق څخه منع کېږي، صدقه په ناسم ځای کې لګوي، یا د الله له حدودو نه تېری کوي — چې د دوی لپاره به د قیامت په ورځ هېڅ مرستندوی او مددګار نه وي چې د الله له عذابه یې وژغوري.

فايدې:

1. دا آیت مونږ ته د الله تعالی د علم بشپړ احاطه ښیې — هغه زمونږ د هر عمل، هر لګښت او هر نذر څخه خبر دی، نو مونږ باید په خپلو اعمالو کې اخلاص ولرو او یوازې د الله د رضا لپاره یې ترسره کړو.
2. مونږ ته دا زده کوي چې نذر یو ستر عمل دی او باید پرې وفا وکړو، ځکه الله تعالی پرې څارونکی دی او له مونږ به یې پوښتنه وکړي.
3. دا آیت مونږ ته د ظلم له عاقبت نه خبرداری راکوي — ظالمان به د قیامت په ورځ بې مرستې پاتې شي، نو مونږ باید له ظلمه ځان وساتو او د الله له حدودو نه تېري ونه کړو.
4. دا آیت مونږ ته د الله پر رحمت او عدالت باور پیاوړی کوي — هغه به د هر ښه عمل بدله ورکړي او له هر بد عمل نه به حساب واخلي، نو مونږ باید په نیکو اعمالو کې له یو بل سره سیالي وکړو.