بقرہ سۈرىسى — ئايەت 270

1) لۇغەت ئىزاھاتى:

• نَفَقَةٍ: سەرپ قىلىنغان مال-مۈلۈك، يەنى خەير-ساخاۋەت ئۈچۈن چىقىم قىلىنغان نەرسە.
• نَذَرْتُم: ئۆزۈڭلارغا ۋاجىب قىلىپ ئالغان ئىبادەت ياكى بەلگىلىمە، يەنى «ئەگەر ئاللاھ مېنىڭ پالانىمغا شىپا بەرسە، پالانچە سەدىقە بېرىمەن» دېگەندەك ئۆز ئۈستىگە ئالغان مەجبۇرىيەت.
• نَذْرٍ: ئۆز ئۈستىگە ئالغان ۋە ئادا قىلىشقا تىرىشىدىغان ئىبادەت ياكى ئەھد.
• الظَّالِمِينَ: زۇلۇم قىلغۇچىلار، بۇ يەردە ئاللاھنىڭ ھەققىنى بەرمەي، سەدىقە-زەكاتنى ئۆز ئورنىدىن باشقا يەرگە سەرپ قىلغۇچىلار ۋە ئاللاھنىڭ چەكلىرىدىن ھالقىغۇچىلار كۆزدە تۇتۇلىدۇ.
• أَنصَارٍ: ياردەمچىلەر، ئارقا-تۇتقۇچىلار، يەنى ئازابتىن قۇتقۇزىدىغان ياردەمچىلەر.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى مۆمىنلەر! سىلەر ئاللاھنىڭ رازىلىقىنى ئىزدەپ، ئاز بولسۇن ياكى كۆپ بولسۇن، قانداقلا بىر خەير-ساخاۋەت قىلساڭلار، ياكى ئۆزۈڭلارغا ۋاجىب قىلىپ بىرەر نەزر ئەھدە قىلساڭلار، ئاللاھ تائالا ھەممىسىنى بىلىپ تۇرىدۇ. ئۇنىڭ ئىلمىدىن ھېچ نەرسە يوشۇرۇن قالمايدۇ. سىلەرنىڭ نىيەتلىرىڭلارنىمۇ، قىلغان ئەمەللىرىڭلارنىمۇ ئوبدان بىلىدۇ. شۇڭا، ئاللاھ يولىدا قىلغان ھەر قانداق ياخشىلىقىڭلار بىكار كەتمەيدۇ، ئاللاھ سىلەرگە ئۇنىڭ ئۈچۈن ئەڭ ئۇلۇغ مۇكاپات بېرىدۇ.

ئەمما، كىمكى ئاللاھنىڭ ھەققىنى بەرمەي، زەكات-سەدىقىنى ئۆز ئورنىدىن باشقا يەرگە سەرپ قىلىپ، ئاللاھنىڭ چەكلىرىدىن ھالقىپ زۇلۇم قىلسا، ئۇلار قىيامەت كۈنى ئاللاھنىڭ ئازابىدىن قۇتقۇزىدىغان ھېچقانداق ياردەمچى تاپالمايدۇ. ئۇلارنىڭ قىلغان يامان ئەمەللىرى ئۆزلىرىگە زىيان بولۇپ قالىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھ يولىدا قىلغان ھەر قانداق ياخشىلىق — ئاز بولسۇن، كۆپ بولسۇن — ئاللاھنىڭ دەرگاھىدا بىكار كەتمەيدۇ. شۇڭا، بىز ھەر ۋاقىت خەير-ساخاۋەت قىلىشقا، ئاللاھنىڭ رازىلىقىنى ئىزدەشكە تىرىشىشىمىز كېرەك. شۇنداقلا، ئاللاھنىڭ ھەققىنى بېرىشتە ھېچقانداق كەمسىتىش قىلماسلىقىمىز، زۇلۇمدىن يىراق تۇرۇشىمىز لازىم. ئاللاھ تائالا بىزنىڭ ھەر بىر ياخشى ئەمەلىمىزنى بىلىپ تۇرىدۇ ۋە ئۇنىڭغا ئەڭ ياخشى مۇكاپات بېرىدۇ.