Сураи Аль-Бакара — Оят 270

1. Маънои калимаҳои душворфаҳм:

— «نَفَقَة» (нафақа): ҳар мол ё чизе, ки инсон барои ризои Худо сарф мекунад, хоҳ кам бошад хоҳ бисёр.

— «نَذْر» (назр): аҳде, ки инсон худаш бар худ воҷиб мегардонад, мисли он ки бигӯяд: «Агар фалон корро анҷом диҳам, ба фалон миқдор садақа медиҳам».

— «أَنصَار» (ансор): ҷамъи «носир», яъне ёргарон ва мададкунандагон.

1. Тафсири оят:

Худованди Мутаъол дар ин оят ба бандагонаш хабар медиҳад, ки ҳар нафақае — хоҳ кам бошад хоҳ зиёд — ки шумо барои ба даст овардани ризои Ӯ сарф мекунед, ва ҳар назре, ки шумо худатон бар худ воҷиб мегардонед, Худо ҳамаи онро медонад. Ҳеҷ чизе аз дониши Ӯ пинҳон намемонад ва ҳеҷ амале аз шумо зоеъ намешавад. Ӯ аз ниятҳои шумо огоҳ аст ва ба шумо барои он подоши бузург хоҳад дод. Пас касе ки ин корҳоро ихлосона барои Худо анҷом диҳад, аз савоби бузург баҳраманд мешавад.

Дар идомаи оят Худованд мефармояд, ки ситамгарон — яъне онҳое, ки ҳаққи Худоро адо намекунанд, ё нафақа ва садақаро дар ҷои номатлуб сарф мекунанд, ё аз ҳудуди Худо таҷовуз мекунанд — дар рӯзи қиёмат ҳеҷ ёру мададгоре надоранд, ки онҳоро аз азоби Худо бираҳонад. Ҳеҷ кас наметавонад онҳоро аз ҷазои адолатноки Худованд наҷот диҳад.

1. Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳар амали нек, ҳатто агар хеле хурд бошад, аз назари Худованд дур намемонад ва беподош нахоҳад монд. Ин умедворӣ ба раҳмати Худо дар дили инсон бедор мекунад, ки ҳеҷ кори хайре бесамар нест.

— Худованд аз ниятҳои пинҳонии мо огоҳ аст, бинобар ин мо бояд ҳамаи амалҳои худро бо ихлос ва танҳо барои ризои Ӯ анҷом диҳем. Ин боиси покии дил ва ростқавлӣ мегардад.

— Оят моро огоҳ мекунад, ки садақа ва нафақа бояд дар ҷои дуруст сарф шавад, на дар роҳи гуноҳ ё исроф. Ин ба мо роҳи дурусти истифодаи неъматҳоро нишон медиҳад.

— Ин оят ҳамчунин моро ташвиқ мекунад, ки ба назр ва аҳдҳои худ вафо кунем, зеро Худо ҳамаро медонад ва барои вафодорӣ подош медиҳад.

— Дар охир, оят моро огоҳ месозад, ки ситам ва зулм оқибати бад дорад ва дар рӯзи қиёмат ҳеҷ ёрӣ ва шафоате нахоҳад буд, магар ба фармони Худованд. Ин моро ба адолат ва ростӣ ҳидоят мекунад ва ба сӯи некиҳо мекашад.