Sura Al-Bakara — Werset 270

Znaczenie słów:

• Nafaqa (نفقة) – wydatek, darowizna, to, co człowiek rozdaje z majątku.
• Nadhr (نذر) – ślubowanie, zobowiązanie się do uczynienia czegoś dobrego dla Boga.
• Zalimun (ظالمون) – ci, którzy przekraczają granice, krzywdzą siebie i innych, odmawiając praw Boga.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Cokolwiek wydacie – czy to będzie mała, czy duża suma – czy to w formie jałmużny, czy innego dobra, czyniąc to z szczerej woli, szukając zadowolenia Boga, lub jeśli zobowiążecie się do jakiegoś ślubu, który sami sobie nałożyliście jako akt pobożności – Bóg o tym doskonale wie. Nic nie umknie Jego wiedzy, nawet najmniejszy szczegół. On widzi wasze intencje i wasze czyny, i wynagrodzi was za nie w sposób najdoskonalszy, bez żadnej straty.

Jednak ci, którzy są niesprawiedliwi – czyli ci, którzy odmawiają płacenia tego, co jest im nakazane, którzy wydają swoje środki w niewłaściwy sposób, lub którzy łamią prawa Boga – nie mają żadnych obrońców ani pomocników, którzy mogliby ich uchronić przed karą Bożą w Dniu Sądu. Ich czyny nie przyniosą im żadnej korzyści, a ich majątek nie uratuje ich przed sprawiedliwością Boga.

Korzyści płynące z tej wersety:

1. Bóg zna wszystkie nasze czyny – nawet te najskrytsze i najdrobniejsze. To uczy nas szczerości w tym, co robimy, bo wiemy, że Bóg widzi nasze intencje, a nie tylko zewnętrzne działania.
2. Zachęta do wydawania na dobre cele – werset ten motywuje do hojności i pomagania innym, ponieważ obiecuje, że żaden dobry uczynek nie zostanie zapomniany ani pominięty w Bożej nagrodzie.
3. Przestroga przed niesprawiedliwością – przypomina, że ci, którzy odmawiają praw Boga lub wydają swoje środki w sposób niegodziwy, nie znajdą żadnego obrońcy w Dniu Sądu. To skłania do refleksji nad naszymi obowiązkami wobec Boga i ludzi.
4. Poczucie bezpieczeństwa dla wierzących – świadomość, że Bóg zna i wynagradza każdy dobry uczynek, daje spokój serca i ufność w Bożą sprawiedliwość, nawet jeśli ludzie tego nie doceniają.
5. Nauka odpowiedzialności – werset uczy, że śluby i zobowiązania wobec Boga są poważne i muszą być dotrzymywane, a Bóg jest świadkiem każdego naszego przyrzeczenia.