სურა ალ-ბაქარა — აია 59

და (გაიხსენეთ ჩვენი წყალობა, როდესაც თქვენ დაიარებოდით მიწაზე), და ჩვენ დაგიფარეთ ღრუბელით და ჩამოგივლინეთ თქვენ მანანა [თაფლის მსგავი რამე, რომელიც ხეებზე ჩნდება] და მწყერი. (და ჩვენ გითხარით ): «იკვებეთ იმ სიკეთეებით, რომლებიც ჩვენ გიწყალობეთ!» (მაგრამ მათ დაიწყეს ალლაჰის ბრძანების დაუმორჩილებლობა, არ იყვნენ მადლიერნი მიღებული წყალობებისთვის) და (ამით) ჩვენ კი არ მოგვაყენეს უსამართლობა [ზიანი], არამედ თავად საკუთარ თავს ავნეს.

და (გაიხსენეთ) ჩვენი წყალობა, როცა ვთქვით: «შედით ამ დასახლებაში [იერუსალიმში] და მიირთვით იქ, სადაც გნებავთ, და შედით ამ ქალაქის კარიბჭეში მუხლმოდრეკით (საჯდაზე დაცემით), და თქვით: "მიტევება!" [ო ალლაჰ, გვაპატიე!] — და ჩვენ მოგიტევებთ თქვენს ცოდვებს და გავუმრავლებთ სიკეთის მოქმედთ [ჯილდოს]».

۞ (და კიდევ ერთი ჩვენი წყალობა ის იყო, რომ თქვენ უდაბნოში ხეტიალობდით და ძლიერ წყურვილს განიცდიდით) და აი, მუსამ სთხოვა წყალი თავისი ხალხისთვის, და ჩვენ ვუთხარით: «დაარტყი შენი კვერთხით კლდეს!» (და მუსამ დაარტყა) და ამოიხეთქა მისგან თორმეტი წყარო [ისრაელის შთამომავლების ტომების (გვარების) რიცხვის მიხედვით], რათა ყველა ხალხს სცოდნოდა თავისი სასმელი წყლის ადგილი [თითოეულ ტომს ჰქონდა თავისი წყარო, რათა გვარებს შორის დავა არ წარმოშობილიყო]. და (ჩვენ ვუთხარით): «ჭამეთ და სვით ალლაჰისგან ბოძებული საზრდოდან და ნუ ბოროტმოქმედებთ მიწაზე, უწესრიგობის თესვით».

და როცა თქვენ თქვით: «ჰეი, მუსა! ვეღარ მოვითმენთ ერთი და იგივე სახეობის საკვებზე ყოფნას და შენს უფალს შეევედრე, აღმოგვიცენოს ის, რაც მიწაზე ამოდის: ბოსტნეული, კიტრი, ნიორი, ოსპი და ხახვი». (მუსამ) გიპასუხათ: «ნუთუ გსურთ, შეცვალოთ უფრო ცუდით ის, რაც უკეთესია? (მაშ) ჩადით ქალაქში და, უეჭველად, ყველაფერია იქ თქვენთვის, რასაც ითხოვთ». (იქ კი) თავს დაატყდათ დამცირება, სიღარიბე და რისხვა ალლაჰისა, რადგან უარყოფდნენ ალლაჰის სასწაულებს (აიათებს) და უსამართლოდ ხოცავდნენ შუამავლებს. ეს ყველაფერი იმისთვის მიეზღოთ, რომ ურჩობდნენ და ზღვარს გადიოდნენ.