سورت بقره — آیت 97

د کلمو معناګانې:

• عَدُوًّا: دښمن، مخالف.
• جِبْرِيلَ: جبرئیل علیه السلام، هغه ملک چې د الله تعالی له لوري پیغمبرانو ته وحی راوړي.
• نَزَّلَهُ: هغه (قرآن) یې نازل کړ.
• بِإِذْنِ اللَّهِ: د الله تعالی په امر او حکم سره.
• مُصَدِّقًا: تصدیق کوونکی، د هغه څه سره موافق چې مخکې راغلي دي.
• بَيْنَ يَدَيْهِ: د هغه (قرآن) څخه مخکې (توریات، انجیل او نور کتابونه).
• هُدًى: لارښوونه، د حق لارې ته رهنمایی.
• بُشْرَى: زېری، خوشخبری.

تفسیر:

ای پیغمبره! ته هغو یهودانو ته ووایه چې ویلي یې دي: «جبرئیل زموږ دښمن دی» — که څوک د جبرئیل دښمن وي، نو هغه باید پوه شي چې جبرئیل هماغه ملک دی چې قرآن یې ستا پر زړه نازل کړی، د الله تعالی په امر او اجازې سره. دا قرآن د هغو کتابونو تصدیق کوونکی دی چې له ده مخکې راغلي دي (لکه توریات او انجیل)، او د مؤمنانو لپاره لارښوونکی او زېری ورکوونکی دی چې په دنیا او آخرت کې به ښه بدله ترلاسه کړي. نو څوک چې د داسې ملک دښمن وي، هغه په حقیقت کې د الله تعالی له لارې څخه ګمراه شوی دی، ځکه چې جبرئیل د الله تعالی امانتګار او د هغه د وحی رسول دی.

فايدې:

1. دا آیت مونږ ته ښیي چې قرآن کریم د الله تعالی له لوري راغلی دی او د هغه نزول د جبرئیل علیه السلام په واسطه شوی، نو د قرآن منل او درناوی کول د الله تعالی سره د مینې او اطاعت نښه ده.
2. د جبرئیل علیه السلام سره دښمني په حقیقت کې د الله تعالی او د هغه د رسول سره دښمني ده، ځکه چې هغه د الله تعالی د وحی رسول دی — نو مونږ باید ټولو پیغمبرانو او ملایکو ته درناوی وکړو.
3. قرآن کریم د تېرو کتابونو تصدیق کوونکی دی، خو هغه کتابونه چې تحریف شوي دي، قرآن یې سمه لارښوونه کوي — دا د اسلام د حقانیت یوه ښکاره نښه ده.
4. قرآن کریم د مؤمنانو لپاره لارښوونه او زېری دی — څوک چې پرې ایمان راوړي او پر عمل یې کوي، هغه ته د الله تعالی له لوري ښه بدله او جنت زېری ورکړل شوی دی.
5. دا آیت مونږ ته د صبر او حکمت درس راکوي چې کله دښمنان زموږ پر ضد ناسمې خبرې کوي، نو ځواب باید په ښه او روښانه طریقه ورکړو، لکه څنګه چې الله تعالی خپل پیغمبر ته د ځواب کولو طریقه وښودله.