Surat Taha — Ayat 105

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• الْجِبَالِ (al-jibāl): gunung-gunung.
• يَنسِفُهَا (yansifuhā): nyirnakake, ngetokake saka panggonane, lan ngilangake kabeh.
• نَسْفًا (nasfan): pangilangan sing temen-temen, nganti ora ana tilas.

1. Tafsir ayat:

Wong-wong kafir padha takon marang Nabi Muhammad ﷺ bab kahanane gunung-gunung ing dina kiamat. Apa sing bakal kelakon karo gunung-gunung sing gedhe lan kuwat iku? Banjur Allah paring dhawuh marang Nabi supaya mangsuli: "Gunung-gunung iku bakal dicabut dening Pangeranku saka oyote, banjur diilangake kabeh nganti dadi bledug sing mabur lan sumebar tanpa tilas." Dadi gunung sing katon kokoh lan kuwat iku ing dina kiamat bakal remuk lan sirna sakabehe, ora ana sing kari. Iki nuduhake kekuwatane Allah sing ora ana tandhingane, lan kabeh makhluk iku ringkih ana ing ngarsane Allah.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe yen donya iki ora langgeng. Gunung sing dadi lambang kekuwatan lan kekokohan wae bakal sirna, apa maneh manungsa sing ringkih.
• Kanthi ngerti yen kiamat iku mesthi kelakon, awake dhewe kudu tansah nyiapake bekal amal saleh lan ora keno kesengsem karo kaendahan donya sing mung sauntara.
• Ayat iki uga nuduhake yen Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Ngatur kabeh. Ora ana sing angel kanggo Allah, sanajan gunung gedhe dhewe.
• Dadi wong Islam, awake dhewe kudu yakin marang dina kiamat lan ora nyepelekake pitakon-pitakon bab akhirat, amarga kabeh mau mesthi kelakon.
• Ayat iki nuwuhake rasa wedi marang Allah lan nambah iman, supaya awake dhewe tansah eling lan cedhak marang Allah ing saben wektu.