سوره طه — آیه 105

معانی کلمات:

• یَنسِفُهَا: نابود کردن و پراکندن، از ریشه کندن و به باد دادن.
• نَسفًا: پراکندن شدید و کامل، چنانکه چیزی به ذرّات ریز تبدیل شود.

تفسیر آیه:

ای پیامبر، مشرکان و منکران معاد از تو درباره سرنوشت کوهها در روز قیامت میپرسند و این پرسش را از روی استهزا و انکار مطرح میکنند. به آنان پاسخ بده که پروردگار من، کوهها را از جایگاهشان برمیکَنَد و چنان آنها را در هم میکوبد و به باد میدهد که به غبار و ذرّات ریز پراکنده در هوا تبدیل میشوند. این نابودی چنان کامل و قاطع است که هیچ اثری از کوههای استوار و عظیم بر جای نمیماند و زمین هموار و صاف میشود. این پاسخ، هم عظمت قدرت الهی را نشان میدهد و هم بیانگر آن است که هیچ چیز در برابر اراده خداوند پایدار نیست.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه به ما میآموزد که قدرت خداوند فراتر از تصور ماست؛ همان خدایی که کوههای سترگ را آفریده، قادر است در یک لحظه آنها را به غبار تبدیل کند. پس هیچ مانعی برای برپایی قیامت و حسابرسی وجود ندارد.
• ایمان به نابودی دنیا و زوال نعمتهای ظاهری، دل انسان را از وابستگی به مادیات پاک میکند و او را بهسوی آخرت و اعمال نیک سوق میدهد.
• این آیه تسلای خاطر مؤمنان است که ظالمان و مستکبران، هرچند با قدرت و ثروت خود مانند کوهها استوار به نظر رسند، سرانجام به فرمان خدا نابود خواهند شد و عدالت الهی برقرار میگردد.
• پرسشهای منکران معاد نباید مؤمنان را متزلزل کند؛ بلکه باید با استدلال و ذکر قدرت بیپایان خداوند، پاسخ قاطع و محکمی به آنان داد.