سورت طه — آیت 107

د کلمو معناګانې:

• عِوَجًا: بېخه، بله معنا یې کږوالی، ټیټوالی یا تشه ده.
• أَمْتًا: اوچتوالی، غونډۍ یا څوکه.

تفسیر:

کله چې د قیامت ورځ راشي او الله تعالی دغه ځمکه بدله کړي، نو هغه به دومره هوارې او سمې کړي چې په هغې کې به نه هېڅ ټیټوالی وي، نه به کوم کږوالی وي، او نه به هېڅ ډول اوچتوالی یا غونډۍ وي. ځمکه به په بشپړه توګه هوارې، نرمې او صافې وي، لکه څنګه چې هېڅکله په هغې کې کوم څیز نه وي. کتونکی به یې هر ځای ته سترګې واړوي، نو د استوایی او هواروالي له امله به په هغې کې هېڅ ډول میلان، لوړوالی یا ټیټوالی ونه ویني. دا د الله تعالی د قدرت ښکارندویه ده چې هغه به دغه ناهواره ځمکه په یوه شیبه کې دومره هواره کړي چې هېڅ خنډ یا تشه به په کې نه وي.

فايدې:

• دا آیت د الله تعالی د لامحدود قدرت ښودنه کوي، چې هغه د هر څه توان لري او کولی شي ټوله نړۍ بدله کړي.
• د قیامت د ورځې یادونه د انسان زړه ته د حساب ورکولو وېره ورکوي او هغه د نیکو کارونو ته هڅوي.
• دا خبره د مومنانو لپاره د تسلیت سبب ده چې د دنیا سختیانې به پای ته ورسېږي او د الله په عدل او قدرت به یوه نوې او ښکلې نړۍ رامنځته شي.
• په دې آیت کې د آخرت د ژوند د بدلون یادونه ده، چې هلته به هر څه په بشپړ ډول سوله او آرام وي، او دا د مسلمان لپاره د امید او هیلې سرچینه ده.