Suurah Taa-Haa — Aayad 107

Macnaha Erayada:

• cìwaj: qallooc, iilasho, hoos u dhac, ama wax ka leexashada simnaanta.
• amtan: sarrays, taag, ama meel ka kacsan oo dhulka ah.

Tafsiirka:

Marka Suubiyuhu (Subxaanahu watacaalaa) dhulka fidiyo oo la hagaajiyo Maalinta Qiyaamaha, waxa uu ka dhigi doonaa dhul siman oo fidsan, oo aan lahayn qallooc, iilasho, ama hoos u dhac. Sidoo kale, ma arki doontid dhulka dushiisa wax sarrays ah, taag ah, ama meel ka kacsan oo kale, laakiin wuxuu noqon doonaa dhul siman oo dhan, oo aan lahayn wax islaan ah ama wax iska sarreeya. Ninkii eegaa wuxuu ku arki doonaa dhul siman oo fidsan, oo aan lahayn wax qalloocan iyo wax sarreeya midna.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Awoodda Ilaahay (Subxaanahu wataacaalaa) ee ku dhammaystiran inuu dhulka ka dhigo mid siman oo fidsan ka dib markii uu ahaa mid qalloocsan oo aan simnayn, taasoo muujinaysa in Ilaahay wax walba uu karo.
2. Nolosha Aakhiro waxay ka duwan tahay nolosha adduunyo, waxaana jira raaxo iyo nabadgalyo aan la mid ahayn, oo ay ka mid tahay simnaanta dhulka iyo nadiifnimadiisa.
3. Aayadani waxay ku dhiirigelisaa mu'inka inuu rajeeyo Maalinta Qiyaamaha oo uu ku xasilo in Ilaahay uu u darbay dadkiisa mu'miniinta ah meel wanaagsan oo ka nadiifsan oo ka siman dhulka adduunyo.
4. Waxay ku tusinaysaa in Ilaahay (Subxaanahu wataacaalaa) uu garsoore ku dhamaystiran yahay, isaga oo dhulka ka dhigi doona mid siman oo fidsan si dadka loo soo bixiyo loona xisaabiyo si cadaalad ah.