سوره طہ — آيت 107

1) ڪلمات جي معنيٰ:

• عِوَجًا: ڏنگائي، ويڪرائي، مَيل، يعني اهڙي لڪير يا جھڪ جيڪا سڌي نه هجي.
• أَمْتًا: اُچائي، اُڀار، ٽِڪر يا دڙو، يعني اهڙي شيءِ جيڪا زمين کان مٿي هجي.

2) آيت جي تفسير:

هي آيت ان زمين جي باري ۾ آهي جيڪا قيامت جي ڏينهن پنهنجي جاءِ تان کَسي ۽ اُڏائي اچي ويندي ۽ اهڙي هموار ۽ سنئين ٿي ويندي جو ان ۾ ڪا به ڏنگائي، ويڪرائي، لڪير يا جھڪ نظر نه ايندي، ۽ نه ئي ان ۾ ڪا اُچائي، ٽِڪر، دڙو يا اُڀار هوندو. اهڙي طرح اها زمين مڪمل طور تي برابر ۽ هموار ٿي ويندي، جيئن هڪ صاف ۽ سنئين ميدان هجي، جنهن ۾ نه ڪا کڏ هوندي ۽ نه ڪو اُڀار. ڏسڻ وارو جڏهن ان ڏانهن ڏسندو ته ان کي مڪمل هموار ۽ برابر ڏسندو، ان ۾ ڪا به اونچ نيچ يا گھٽ وڌ نظر نه ايندي.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• الله تعاليٰ جي قدرت ۽ طاقت جو بيان آهي ته هو ڪيئن هن وسيع زمين کي قيامت جي ڏينهن مڪمل طور تي هموار ۽ برابر ڪري ڇڏيندو.
• هي آيت اسان کي ياد ڏياري ٿي ته قيامت جو ڏينهن يقيني آهي ۽ ان ڏينهن هر شيءِ الله جي حڪم تابع هوندي.
• اهو اسان کي ترغيب ڏئي ٿو ته اسان الله جي قدرت تي ايمان رکون ۽ ان جي واعدن تي يقين ڪريون.
• اهڙي مڪمل همواري ۽ برابري صرف الله جي قدرت سان ئي ممڪن آهي، جيڪا اسان کي الله جي عظمت ۽ وحدانيت جي طرف راغب ڪري ٿي.
• هي آيت اسان کي آخرت جي زندگي ۽ ان جي حساب ڪتاب جي تياري ڪرڻ جي ترغيب ڏئي ٿي، ڇاڪاڻ ته اهڙو ڏينهن ضرور ايندو جڏهن سڀ ڪجهه تبديل ٿي ويندو ۽ هر انسان کي پنهنجي عملن جو حساب ڏيڻو پوندو.