Та Ха сүресі — Аят 107

1. Сөздердің мағынасы:

• عِوَجًا — қисықтық, қисаю, ойпат немесе майысқан жер.
• أَمْتًا — дөңес, биіктік, қырқа.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Қиямет күнінің сұрапыл сәтінде жер бетінің қалай өзгеретінін суреттейді. Алла Тағала тауларды түбірімен жұлып, жерді тегістеп, жазық ететінін хабарлайды. Сонда адам қарағанда жер бетінен ешбір қисықтықты да, ойпатты да, дөңесті де, биіктікті де көрмейді. Жер мүлдем тегіс, жазық, біркелкі болып қалады. Онда өсімдік те, ғимарат та, тау да қалмайды. Бұл — Алланың құдіретінің көрінісі, ол қалаған нәрсені жоқ етіп, қалағанын жарата алады. Аят адам баласын осы дүниенің уақытша екенін, ал ақыреттің хақ екенін ойлауға шақырады.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Алла Тағаланың құдіреті шексіз: ол тауларды жоқ етіп, жерді тегістей алады. Бұл — Оның әл-Қадир (Барлығына қабілетті) есімінің көрінісі.
• Қиямет күнінің болуы — сөзсіз ақиқат. Осы дүниенің тұрақтылығына алданып қалмау керек.
• Адам баласы осы өтпелі дүниеге тым беріліп кетпей, ақырет үшін жақсы амалдар жасауға ұмтылуы тиіс.
• Құранның суреттеулері адамның көз алдына анық елес беріп, жүректі ойландырады. Бұл — Құранның кереметтігінің бір белгісі.
• Алланың әділ соты алдында әркім өз амалына жауап береді. Сондықтан иманды болып, салихалы амалдар жасау — бақыттың кілті.