Surah Taha — Aya 107

Ma’anonin Kalmomin:

• عِوَجًا (ƙunci ko karkata): A nan yana nufin wani kwari ko gangare ko karkacewa a cikin ƙasa.
• أَمْتًا (ɗagawa ko tuddai): Yana nufin wani ɗagawa ko tudu mai tsayi a cikin ƙasa.

Fassarar Aya:

A wannan rana mai tsanani, lokacin da Allah zai halaka duniya da komai nata, sai ƙasa ta zama mai faɗi, mai shimfiɗa, ba ta da wani kwari ko gangare, ba kuma ta da wani tudu ko ɗagawa. Duk inda mutum ya duba, sai ya ga ƙasa a kwance take, ba ta da wani abin da zai sa ta karkata ko ta ɗaga sama. Ba za ka ga wani wuri mai zurfi ba, ba kuma za ka ga wani wuri mai tsayi ba. Ta zama kamar madubi mai santsi, ba a cikinta wani abu da zai ɓata kallo ko tafiya. Wannan shi ne yanayin da ƙasa za ta kasance a ciki a ranar tashin kiyama, domin a yi wa mutane sauƙin tattara su a gaban Ubangijinsu.

Fa’idodin Darasin:

1. Ƙarfin ikon Allah madaukaki: Wannan aya tana nuna mana cewa Allah mai iko ne a kan komai, yana iya canza yanayin ƙasa da take a ciki yau, ya mai da ita fili mai santsi ba tare da wata wahala ba. Wannan yana ƙara mana imani da cewa Allah ba shi da abin da ya gagara.
2. Tunatarwa game da ranar tashin kiyama: Idan muka san cewa duniya za ta canza ta zama fili mai santsi a wannan rana, to ya kamata mu shirya don wannan rana mai girma, mu yi aiki nagari a cikin rayuwarmu ta duniya.
3. Adalcin Allah a ranar tashin kiyama: Kasancewar ƙasa za ta zama mai santsi ba tare da wani abin da zai ɓoye mutane ba, yana nuna cewa a wannan rana komai zai bayyana a fili, babu wani abin da zai ɓoye daga Allah, kuma duk wani aiki nagari ko mugu za a gano shi.
4. Ƙarfafa zuciya ga muminai: Wannan aya tana ba wa muminai bege cewa duk wahalar da suke sha a duniya, za a biya su lada a ranar da ƙasa za ta zama fili mai santsi, inda Allah zai yi musu adalci a gaban dukkan halittu.