ซูเราะฮฺ ฏอฮา — อายะฮฺ 107

ความหมายของคำศัพท์:

• عِوَجًا (อิวะญัน) หมายถึง ความโค้ง ความเอียง หรือความลาดเอียง ซึ่งรวมถึงหุบเขาและที่ลุ่มต่ำ
• أَمْتًا (อัมตัน) หมายถึง ความสูง ความนูน หรือความสูงต่ำของพื้นดินที่เห็นได้ชัด

การตีความหมายของโองการ:

โองการนี้กล่าวถึงสภาพของแผ่นดินในวันกิยามะฮ์ หลังจากที่ภูเขาถูกทำลายและแผ่กระจายจนราบเรียบ แล้วแผ่นดินก็จะถูกทำให้ราบเรียบเสมอกันอย่างสมบูรณ์แบบ ไม่มีความโค้งเว้า ไม่มีหุบเขา ไม่มีที่ลุ่ม ไม่มีที่ดอน ไม่มีความสูงต่ำใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ที่มองดูแผ่นดินในวันนั้นจะไม่เห็นความเอียงลาดหรือความสูงต่ำแม้แต่น้อย เพราะแผ่นดินถูกแผ่ให้เรียบเสมอกันอย่างสิ้นเชิง ปราศจากสิ่งบกพร่องหรือความไม่สม่ำเสมอใดๆ ทั้งหมดนี้เป็นส่วนหนึ่งของฉากการฟื้นคืนชีพที่อัลลอฮ์ทรงทำให้เกิดขึ้น เพื่อให้มนุษย์ได้ตระหนักถึงฤทธานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระองค์

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. ฤทธานุภาพของอัลลอฮ์นั้นไร้ขีดจำกัด พระองค์ทรงสามารถทำให้แผ่นดินที่ขรุขระเต็มไปด้วยภูเขาและหุบเขา กลายเป็นพื้นที่ราบเรียบเสมอกันได้อย่างสมบูรณ์ในพริบตาเดียว ซึ่งย้ำเตือนให้เราตระหนักว่าอัลลอฮ์ทรงมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง
2. วันกิยามะฮ์เป็นความจริงที่ต้องเกิดขึ้นอย่างแน่นอน การเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ของจักรวาลและแผ่นดินในวันนั้น เป็นเครื่องยืนยันว่าชีวิตในโลกนี้ไม่ใช่จุดสิ้นสุด แต่เป็นเพียงทางผ่านไปสู่ชีวิตนิรันดร์ในโลกหน้า
3. การที่อัลลอฮ์ทรงทำให้แผ่นดินราบเรียบเสมอกันในวันนั้น สะท้อนถึงความยุติธรรมของพระองค์ที่ทรงปฏิบัติต่อมนุษย์ทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน ไม่มีการแบ่งชั้นวรรณะหรือความสูงต่ำในวันนั้น ทุกคนจะยืนอยู่ต่อหน้าพระองค์ในฐานะผู้ถูกสอบสวนอย่างเสมอภาค
4. โองการนี้ปลุกเร้าความหวังและความสำนึกในตัวเรา ให้เรารีบเร่งทำความดีและเตรียมพร้อมสำหรับวันนั้น เพราะเมื่อถึงวันนั้น ทุกสิ่งในโลกนี้จะถูกเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง และไม่มีสิ่งใดจะช่วยเราได้นอกจากความศรัทธาและการงานที่ดี