Та Ха сүрәсе — Аять 134

Сүзләрнең мәгънәләре:

• لَوْلَا — нигә, әллә ни өчен.
• نَذِلَّ — хурлыкка төшәрбез, түбәнсерербез.
• نَخْزَى — оятка калырбыз, хур булырбыз.

Аять тәфсире:

Әгәр Без ул мәккә мөшрикләренә, аларга рәсүл һәм китап иңдермичә, элек үк ґәзап иңдереп һәлак иткән булсак, алар кыямәт көнендә: "И Раббыбыз! Нигә безгә рәсүл җибәрмәдең? Без аңа ышанып, Синең аятьләреңә һәм шәригать күрсәтмәләреңә ияргән булыр идек, ґәзабың алдыннан хурлыкка төшеп, оятка калыр идекме?" — дип гозер белдерерләр иде. Ләкин Аллаһ аларга Мөхәммәд салләллаһу галәйһи вә сәлләмне рәсүл итеп, Коръәнне иңдереп, аларны кисәтеп, өйрәтеп, юл күрсәтеп җибәрде. Шуңа күрә аларның гозерләре кабул ителмәс, чөнки аларга хак килде, әмма алар аны инкяр иттеләр.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһның рәхмәте һәм мәрхәмәте бик зур: Ул кешеләрне ґәзап белән тотмас борын, аларга рәсүлләр җибәреп, хакны аңлатып, гозерләрен өзә.
• Кешеләрнең гозер сөйләү мөмкинлеген кисү өчен, Аллаһ һәр өммәткә рәсүл җибәргән.
• Рәсүлләргә иярү — кешене хурлыктан һәм ояттан саклаучы иң зур юл.
• Аллаһның ґәзабы килгәнче тәүбә итеп, иман китерү — бәхетлелекнең ачкычы.