Surah Taha — Talata 134

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• نَّذِلَّ – mapahiya sa pamamagitan ng pagkatalo at pagkaalipin sa mundo.
• نَخْزَى – mapahiya sa pamamagitan ng parusa sa Kabilang Buhay.

Interpretasyon ng Talata:

Kung sakaling winasak Namin ang mga tagatangging sumampalataya sa pamamagitan ng isang parusa bago pa man ipadala sa kanila si Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala), tiyak na magsasabi sila sa Araw ng Paghuhukom bilang pagdadahilan sa kanilang kawalang-paniniwala: "O aming Panginoon, bakit hindi Ka nagpadala sa amin ng isang Sugo sa mundo upang aming paniwalaan siya at sundin ang mga tanda at batas na Iyong ipinahayag, bago pa man kami mapahiya sa pamamagitan ng pagkatalo at pagkabihag sa mundo, at mapahiya sa pamamagitan ng Iyong parusa sa Kabilang Buhay?" Ngunit ipinadala Namin sa kanila ang Sugo at ang Aklat, kaya wala na silang anumang dahilan o katwiran.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang katarungan ng Allah ay ganap – hindi Siya nagpaparusa sa mga tao maliban na lamang kung naiparating na sa kanila ang mensahe sa pamamagitan ng mga propeta at mga banal na kasulatan.
2. Ang pagpapadala ng mga propeta ay isang malaking biyaya mula sa Allah sa Kanyang mga lingkod, sapagkat ito ang nagtatatag ng katwiran laban sa kanila at nag-aalis ng anumang dahilan sa Araw ng Paghuhukom.
3. Ang pagmamadali ng tao sa paghingi ng kaparusahan ay hindi marunong, sapagkat ang karunungan ng Allah ay nangangailangan ng pagbibigay ng pagkakataon upang ang mga tao ay magbalik-loob at magpatnubay.
4. Ang tunay na kahihiyan at kapahamakan ay yaong mangyayari sa Kabilang Buhay, kaya nararapat na unahin ng tao ang pagsunod sa mga utos ng Allah kaysa sa pagsunod sa kanyang mga pagnanasa.