තාහා · 134/135
පරිවර්තනය ශ්‍රව්‍යනාමය — සූරා තාහා
وَلَوْ أَنَّا أَهْلَكْنَاهُم بِعَذَابٍ مِّن قَبْلِهِ لَقَالُوا رَبَّنَا لَوْلَا أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آيَاتِكَ مِن قَبْلِ أَن نَّذِلَّ وَنَخْزَىٰ ۝١٣٤
Wa law annaaa ahlaknaahum bi`azaabim min qablihee laqaaloo Rabbanaa law laaa arsalta ilainaa Rasoolan fanattabi`s Aayaatika min qabli an nazilla wa nakhzaa
📖 සිංහලෙන්
තවද මීට පෙර යම් දඬුවමකින් සැබැවින්ම අපි ඔවුන් විනාශ කළෙමු නම්, අපගේ පරමාධිපතියාණනි! අප වෙත ධර්ම දූතයකු ඔබ එවිය යුතු නොවේ ද? එවිට අප අවමානයට හා අපකීර්තියට පත් වීමට පෙර නුඹගේ වදන් පිළිපදින්නට තිබුණි යැයි ඔවුහු පවසනු ඇත.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

පරිවර්තනය — Tafsir

වචනවල අර්ථ:

* නෙල්ල: අවමානයට පත්වීම, නින්දට පත්වීම

* නෙක්සා: ලැජ්ජාවට පත්වීම, අපකීර්තියට පත්වීම

අර්ථ නිරූපණය:

අල්ලාහ් තආලා මෙම අයත්වලින් පවසන්නේ, යම් හෙයකින් අපි මොවුන්ව ග්‍රන්ථය හා රසූල්වරයාණන් (මුහම්මද් ﷺ) එවීමට පෙර දඬුවමකින් විනාශ කළෙමු නම්, එවිට ඔවුහු (පසුතැවිල්ලෙන් හා දොස් පැවරීමෙන්) “අපගේ පරමාධිපතිය, ඔබ අප වෙත රසූල්වරයෙකු එවා තිබුණේ නැත්තේ මන්ද? එවිට අපි අවමානයට හා ලැජ්ජාවට පත්වීමට පෙර ඔබගේ ආයාවන් (වදන්) අනුගමනය කරන්නට තිබුණි” යැයි පවසනු ඇත. එනම්, ඔවුන් තම නොඇදහිල්ල සාධාරණීකරණය කිරීමට හේතුවක් සොයනු ඇත. නමුත් අල්ලාහ් ඔවුන්ට රසූල්වරයෙකු හා ග්‍රන්ථය එවූ බැවින්, ඔවුන්ට කිසිදු නිදහසට කරුණක් ඉතිරි වී නැත. ඔවුන් අනතුරු ඇඟවීමෙන් පසුවද අවධානය නොයොමා කුළුපග වීම නිසා, ඔවුන්ගේ විනාශය හා දඬුවම යුක්ති සහගත විය. මෙය ඔවුන්ගේ මුරණ්ඩුකම සහ සත්‍යය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමේ තරම පෙන්නුම් කරයි.

උපදේශන (ප්‍රයෝජන):

* අල්ලාහ් තආලා තම නියෝග පැහැදිලි කිරීම සඳහා රසූල්වරුන් එවීම ඔහුගේ මහා කරුණාවකි. එය මිනිසුන්ට අනුගමනය කිරීමට මාර්ගය පෙන්වා දීම සඳහා වන අතර, එමගින් ඔවුන්ට කිසිදු නිදහසට කරුණක් ඉතිරි නොකරයි.

* අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පැමිණීමට පෙර ඔහුගේ මඟ පෙන්වීම අනුගමනය කිරීමට ඉක්මන් විය යුතුය. මන්ද, දඬුවම පැමිණි පසු පසුතැවීම ප්‍රයෝජනවත් නොවේ.

* මෙලොව අවමානය හා පරලොව දඬුවම යන දෙකම අල්ලාහ්ගේ ආයාවන් (වදන්) ප්‍රතික්ෂේප කිරීමේ ප්‍රතිඵලයකි. එබැවින් ඒවා පිළිගැනීමෙන් මෙලොව සාර්ථකත්වය හා පරලොව සාමය ලැබේ.

* අල්ලාහ්ගේ යුක්තිය පරිපූර්ණය. ඔහු කිසිවෙකුට අයුක්තිය නොකරයි. ඔහු දඬුවම් කිරීමට පෙර අනතුරු අඟවා, මඟ පෙන්වීම ලබා දෙයි.



📜 ආයාත් 132-135 — සූරා තාහා

132وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا ۖ لَا نَسْأَلُكَ رِزْقًا ۖ نَّحْنُ نَرْزُقُكَ ۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوَىٰ
තවද සලාතය පිළිබඳ නුඹගේ පවුලට නුඹ අණ කරනු. තවද (එහි ඇති වන දුෂ්කරතා) ඉවසීමෙන් දරා ගනු. අපි නුඹගෙන් පෝෂණය නොඉල්ලුවෙමු. නුඹට පෝෂණය සපයනුයේ අපමය. තවද අවසාන තීන්දුව බිය බැතිමත්භාවයටය.
133وَقَالُوا لَوْلَا يَأْتِينَا بِآيَةٍ مِّن رَّبِّهِ ۚ أَوَلَمْ تَأْتِهِم بَيِّنَةُ مَا فِي الصُّحُفِ الْأُولَىٰ
තවද ඔහුගේ පරමාධිපතිගෙන් සංඥාවක් ඔහු අප වෙත ගෙනවිත් තිබිය යුතු නොවේද? යැයි ඔවුහු විමසති. (අල්ලාහ් විසින් පහළ කළ) මුල් ලේඛනයන්හි ඇති දෑහි පැහැදිළි සංඥාවක් ඔවුන් වෙත නොපැමිණියේද?
134وَلَوْ أَنَّا أَهْلَكْنَاهُم بِعَذَابٍ مِّن قَبْلِهِ لَقَالُوا رَبَّنَا لَوْلَا أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آيَاتِكَ مِن قَبْلِ أَن نَّذِلَّ وَنَخْزَىٰ
තවද මීට පෙර යම් දඬුවමකින් සැබැවින්ම අපි ඔවුන් විනාශ කළෙමු නම්, අපගේ පරමාධිපතියාණනි! අප වෙත ධර්ම දූතයකු ඔබ එවිය යුතු නොවේ ද? එවිට අප අවමානයට හා අපකීර්තියට පත් වීමට පෙර නුඹගේ වදන් පිළිපදින්නට තිබුණි යැයි ඔවුහු පවසනු ඇත.
135قُلْ كُلٌّ مُّتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوا ۖ فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحَابُ الصِّرَاطِ السَّوِيِّ وَمَنِ اهْتَدَىٰ
සියලු දෙනා බලාපොරොත්තු වන්නන්ය. එහෙයින් නුඹලාත් බලාපොරොත්තුවෙන් සිටිනු. එවිට ඍජු මාර්ගයේ සගයින් කවුරුන්දැයි ද යහ මග ගියවුන් කවුරුන්දැයි ද නුඹලා මතු දැන ගනු ඇතැයි (නබිවරය) නුඹ පවසනු.
තාහාකුර්ආන් දර්ශකය
135ආයාත්
MeccanRevelation
134ආයාත්

පරිවර්තනය — තාහා 134

සූරා තාහා ආයාත් 134 - කියවන්න, අසන්න, පරිවර්තනය, සිංහල : තවද මීට පෙර යම් දඬුවමකින් සැබැවින්ම අපි ඔවුන් විනාශ කළෙමු…

සූරා ආයාත් 134/135 — සූරා තාහා طه (Meccan). කියවන්න අසන්න පරිවර්තනය (සිංහල). අසන්න: සූරා තාහා අසන්න, සූරා තාහා පරිවර්තනය, සූරා තාහා mp3, සූරා තාහා pdf. ආයාත් 132–135. සිංහලෙන්: தமிழ்.





ශුද්ධ වූ අල් කුර්ආනය


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers