سوره طه — آیه 19

معانی کلمات:

• أَلْقِهَا: آن را بینداز، رها کن.

تفسیر آیه:

خداوند متعال پس از آنکه موسی علیهالسلام عصای خود را دید و آن را به صورت موجودی متحرک و زنده مشاهده کرد، به او فرمود: «ای موسی! این عصا را بینداز.» این فرمان الهی برای آن بود که موسی علیهالسلام معجزهای بزرگ را با چشم خود ببیند و آمادهٔ انجام رسالت خطیر خود شود. خداوند با این بیان، ارادهٔ خود را به پیامبرش اعلام کرد تا او با اطمینان کامل، شاهد تبدیل عصا به اژدهایی عظیم باشد و این امر، مقدمهای برای رویارویی با ساحران فرعون در آینده گردد. این جمله، کوتاه اما پرمعناست و نشاندهندهٔ قدرت مطلق الهی است که به هر چه اراده کند، میگوید: «باش» و آن چیز موجود میشود.

فواید و پیامهای آیه:

1. اطاعت بیچون و چرا از فرمان الهی: موسی علیهالسلام بدون هیچ تردیدی فرمان خدا را اجابت کرد و عصا را انداخت. این درس بزرگی است که مؤمن باید در برابر اوامر الهی تسلیم محض باشد، حتی اگر ظاهر امر برایش شگفتانگیز باشد.
2. آمادگی برای معجزات الهی: خداوند بندگان مخلص خود را با آزمایشها و نشانههای خود آماده میکند تا ایمانشان قویتر و یقینشان عمیقتر شود.
3. اعتماد به قدرت خدا: این آیه به ما میآموزد که خداوند بر هر کاری تواناست و اگر او اراده کند، اشیاء بیجان میتوانند به موجوداتی زنده و قدرتمند تبدیل شوند. پس هیچ چیز برای خدا غیرممکن نیست.
4. شجاعت در برابر دشمنان: این معجزه، زمینهساز شجاعت موسی علیهالسلام در برابر فرعون و ساحران شد. مؤمن نیز با توکل بر خدا باید در برابر باطل شجاع باشد و از قدرت الهی یاری بجوید.