ซูเราะฮฺ ฏอฮา — อายะฮฺ 49

คำสำคัญ:

• رَبُّكُمَا (พระเจ้าของเจ้าทั้งสอง) — หมายถึงพระเจ้าของมูซาและฮารูน
• قَالَ (เขากล่าว) — คือฟิรเอาน์กล่าว

การตีความ:

เมื่อมูซาและฮารูนได้เข้าไปหาฟิรเอาน์และแจ้งแก่เขาว่าพวกเขาทั้งสองเป็นศาสนทูตที่ถูกส่งมาจากพระเจ้าแห่งสากลโลก ฟิรเอาน์จึงกล่าวตอบโต้ด้วยท่าทีเยาะเย้ยและปฏิเสธว่า "แล้วใครเล่าคือพระเจ้าของเจ้าทั้งสอง โอ้มูซา?" — เขากล่าวเช่นนี้ในลักษณะของการตั้งคำถามเชิงลบและไม่ยอมรับ โดยที่เขาเริ่มต้นพูดกับทั้งสองคนก่อน จากนั้นจึงเจาะจงเรียกชื่อมูซาโดยเฉพาะ เนื่องจากมูซาเป็นผู้นำหลักในการเผยแผ่ ส่วนฮารูนเป็นผู้สนับสนุนและติดตามเขา

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การเผชิญหน้ากับความจริงด้วยความกล้าหาญ แม้จะต้องเผชิญกับผู้ปกครองที่อธรรมและมีอำนาจ ก็เป็นแบบอย่างที่ดีสำหรับผู้ศรัทธาในการยืนหยัดเพื่อความจริง
2. การที่ฟิรเอาน์ถามถึงพระเจ้าทั้งที่เขารู้ดี แสดงให้เห็นว่าผู้ปฏิเสธศรัทธามักจะใช้วิธีการโต้แย้งที่ไม่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของความรู้ แต่เป็นการดื้อรั้นและหยิ่งผยอง
3. อัลกุรอานได้บันทึกบทสนทนานี้ไว้เพื่อเป็นบทเรียนแก่ชนรุ่นหลังว่า แม้ผู้มีอำนาจจะยิ่งใหญ่เพียงใด ก็ไม่อาจเทียบเท่าอำนาจของพระผู้เป็นเจ้าได้ และความจริงจะคงอยู่ตลอดไป
4. การที่อัลลอฮ์ทรงส่งศาสนทูตสองคนไปยังฟิรเอาน์ แสดงให้เห็นถึงความเมตตาของพระองค์ที่ทรงให้โอกาสมนุษย์ในการกลับตัวก่อนที่จะถูกลงโทษ