سوره طه — آیه 57

معانی کلمات:

• أَجِئْتَنَا: آیا نزد ما آمدهای؟
• لِتُخْرِجَنَا: تا ما را بیرون کنی و خارج سازی.
• أَرْضِنَا: سرزمین ما (مصر).
• بِسِحْرِكَ: با جادوی خود.

تفسیر آیه:

فرعون وقتی معجزهی عصای موسی علیهالسلام را دید که به اژدهایی عظیم تبدیل شد و ساحران را مغلوب کرد، به جای آنکه حقیقت را بپذیرد و ایمان بیاورد، با لجاجت و عناد، رو به موسی کرد و گفت: «ای موسی! آیا آمدهای تا با این جادوی خود، ما را از سرزمین خودمان (مصر) بیرون کنی و این سرزمین را به تصرف خود درآوری؟» او میخواست با این اتهام، مردم را علیه موسی بشوراند و معجزهی الهی را سحر و جادو جلوه دهد تا حق را بپوشاند و در برابر دعوت حق بایستد. فرعون تصور میکرد که موسی برای رسیدن به قدرت و حکومت آمده است، نه برای هدایت مردم به سوی خداوند یکتا.

فواید و پیامهای آیه:

1. لجاجت و عناد، مانع پذیرش حق است: فرعون با دیدن معجزهای آشکار، باز هم آن را انکار کرد و به بهانههای واهی متوسل شد. این نشان میدهد که دشمنان حق، حتی با دیدن روشنترین دلایل، ایمان نمیآورند و همواره به دنبال توجیه برای رد حقیقت هستند.
2. اهل باطل، حق را به نفع خود تفسیر میکنند: فرعون معجزهی الهی را «سحر» نامید تا مردم را از پیروی موسی بازدارد. این روشِ همیشگی باطل است که حق را وارونه جلوه میدهد تا قلوب ضعیف را منحرف کند.
3. ایستادگی در برابر اتهامات: موسی علیهالسلام با آرامش و استواری در برابر این اتهام ناروا ایستاد و پاسخ قاطعی داد. این درس بزرگی است برای مؤمنان که در راه حق، از اتهامات و تهمتهای دشمنان نهراسند و با توکل بر خدا به راه خود ادامه دهند.
4. عاقبت ظلم و تکبر: فرعون با این همه تکبر و انکار، سرانجام در دریا غرق شد و عذاب الهی او را فرا گرفت. این هشدار است برای همهی مستکبران که سرانجامِ آنان نابودی و خواری است، در حالی که مؤمنان صابر، پیروز و سربلند خواهند بود.