Surah Taha — Talata 59

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• يَوْمُ الزِّينَةِ – Araw ng pagdiriwang o kapistahan kung saan ang mga tao ay nagpapaganda at nag-aayos ng kanilang mga sarili.
• يُحْشَرَ – Tipunin o pagsama-samahin.
• ضُحًى – Umaga, partikular na ang oras pagkatapos ng pagsikat ng araw hanggang sa mataas na ang araw.

Interpretasyon ng Talata:

Si Propeta Moises (sumakanya nawa ang kapayapaan) ay nagsabi kay Paraon: Ang napagkasunduan nating oras para sa pagtatagpo ay sa araw ng inyong kapistahan, ang araw na iyon na inyong ipinagdiriwang at pinagpapagandaan ninyo ng mga damit at palamuti. Sa araw na iyon, ang lahat ng mga tao ay titipunin sa umaga, sa oras ng mataas na araw (duha), upang ang lahat ay makasaksi at maging malinaw ang katotohanan sa harap ng madla. Pinili ni Moises ang araw na ito upang maging saksi ang lahat sa pagpapakita ng kapangyarihan ng Allah at upang walang sinuman ang makapagsabi na siya ay hindi nakaaalam o nakakita ng nangyari.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang pagpili ni Moises ng pampublikong araw at oras ay nagtuturo sa atin ng kahalagahan ng pagiging lantad at malinaw sa pagpapahayag ng katotohanan. Ang isang mananampalataya ay hindi natatakot na ilantad ang kanyang paniniwala sa harap ng lahat, sapagkat ang katotohanan ay laging nananaig.
2. Ang talatang ito ay nagpapakita ng tapang at katiyakan ni Moises sa tulong ng Allah. Sa kabila ng kapangyarihan ni Paraon, hindi siya nag-atubiling humarap sa hamon, na nagtuturo sa atin na ang tunay na lakas ay nagmumula sa pananalig sa Allah, hindi sa bilang ng mga tagasuporta o kayamanan.
3. Ang pagtitipon ng mga tao sa araw ng kapistahan ay nagpapakita na ang mga pagkakataon ng pagkakaisa at pagdiriwang ay maaaring maging daan upang maipahayag ang katotohanan at magising ang mga puso. Ang Islam ay hindi nag-uutos sa atin na ihiwalay ang ating sarili sa lipunan, bagkus ay makisalamuha at magbigay ng patotoo sa kabutihan sa lahat ng pagkakataon.
4. Ang pagbanggit ng "umaga" (duha) ay nagpapahiwatig ng kahalagahan ng oras at pagiging maagap sa pagtupad ng mga pangako at mga tungkulin. Ang isang mabuting Muslim ay nagpapahalaga sa oras at hindi nagpapabaya sa mga itinakdang gawain.