سوره طه — آیه 62

معانی کلمات:

• تَنَازَعُوا: با یکدیگر نزاع و گفتگو کردند، هر کدام نظری داد.
• أَسَرُّوا: پنهان کردند و در دل یا آهسته به یکدیگر گفتند.
• النَّجْوَى: گفتگوی پنهانی و رازگویی.

تفسیر آیه:

هنگامی که ساحران، سخن موسی علیه السلام را شنیدند که فرمود: «وای بر شما، بر خدا دروغ مبندید که شما را به عذاب هلاک می‌کند» و نیز معجزه او را مشاهده کردند، میان خودشان به گفتگو و مشورت پرداختند. هر یک نظری دادند و درباره این که موسی ساحر است یا پیامبر، اختلاف کردند. برخی گفتند: اگر او ساحر است، ما بر او چیره می‌شویم؛ و برخی دیگر گفتند: اگر آنچه او آورده از جانب خداست، ما توان مقابله با آن را نداریم. سپس سخنان خود را پنهان کردند و آهسته با یکدیگر راز گفتند تا مبادا فرعون یا اطرافیانش از تردید و نگرانی آنان آگاه شوند و بر آنان خشم بگیرند. آنان در این گفتگوی پنهانی، نقشه خود را برای غلبه بر موسی طراحی می‌کردند و می‌خواستند با اتحاد و هماهنگی، قدرت خود را به نمایش بگذارند.

فواید و پیام‌های آیه:

• این آیه نشان می‌دهد که حتی دشمنان حق، هنگام مواجهه با حقیقت، دچار تردید و نگرانی می‌شوند و این خود نشانه عظمت و حقانیت دعوت پیامبران است.
• ساحران با وجود همه مهارت و توانایی خود، در برابر موسی علیه السلام احساس ضعف کردند و به مشورت پنهانی روی آوردند؛ این درس بزرگی است که حق همیشه بر باطل پیروز می‌شود، هرچند باطل‌گرایان تلاش کنند.
• پنهان کاری و رازگویی دشمنان، نباید مؤمنان را بترساند؛ چرا که خداوند بر همه نقشه‌های آنان آگاه است و یاری او شامل حال بندگان مخلصش خواهد بود.
• این آیه به ما می‌آموزد که در برابر مشکلات و چالش‌ها، مشورت و همفکری با دیگران، حتی اگر دشمنان ما نیز چنین کنند، می‌تواند راهگشا باشد، اما مشورت مؤمنان باید بر پایه تقوا و خیرخواهی باشد، نه فریب و نیرنگ.