سورت طه — آیت 7

د کلمو معناګانې:

• تَجْهَرْ: چې خبره په لوړ آواز ووایې، ښکاره یې کړې.
• السِّرّ: هغه خبره چې یو څوک یې بل ته په پټه وايي.
• أَخْفَى: له پټې خبرې هم پټه، یعنې هغه خبره چې یو څوک یې یوازې په خپل زړه کې ساتي، چې چا ته یې نه وي ویلي.

تفسیر:

که ته خپله خبره په لوړ آواز ووایې، نو دا څه ضرر نه لري، ځکه چې الله تعالی ته ستا د خبرې اورېدل او نه اورېدل یو شان دي. هغه ته نه یوازې هغه پټې خبرې معلومې دي چې خلک یې له یو بل سره په پټه کوي، بلکې هغه څه هم معلوم دي چې له دې پټو خبرو هم پټ دي، یعنې هغه خاطرې او ارادې چې ستا په زړه کې تېرېږي او چا ته یې نه وایې. نو که خبره ښکاره کړې یا یې پټه ساتې، الله تعالی پرې بشپړ خبر دی او هېڅ شی پرې نه دی پټ.

فايدې:

• دا چې الله تعالی پر هر څه خبر دی، نو انسان باید په خپلو خبرو او کړنو کې پام وکړي، ځکه چې هغه ته هېڅ شی پټ نه دی.
• دا چې الله تعالی زموږ د زړونو له پټو رازونو خبر دی، نو دا زموږ لپاره د تسلیت او ډاډ سبب دی، ځکه چې هغه زموږ له ستونزو او خوښیو خبر دی او زموږ دعاګانې اوري، که په لوړ آواز یې وکړو او که په زړه کې.
• دا چې الله تعالی د زړه له نیتونو خبر دی، نو انسان باید خپل نیت تل پاک وساتي، ځکه چې الله تعالی د نیتونو له مخې جزا او سزا ورکوي.