Surja Ta Ha — Ajet 7

Kuptimet e fjalëve:

• “Texhher bil-kawl”: Të ngresh zërin dhe ta thuash hapur fjalën.
• “Es-Sirr”: Ajo që njeriu e fsheh dhe ia thotë vetëm dikujt tjetër në besim.
• “Ekhfa”: Edhe më e fshehtë se fshehtësia – janë mendimet që kalojnë në zemër dhe në shpirt pa i thënë askujt, madje as me zë.

Tefsiri i Ajetit:

O Pejgamber! Nëse ti e thua fjalën me zë të lartë apo e fsheh atë, për Allahun është njësoj, sepse Atij nuk i fshihet asgjë. Ai i di të gjitha fshehtësitë që njerëzit i mbajnë ndërmjet tyre, por di edhe atë që është edhe më e fshehtë se fshehtësia – mendimet dhe ndjenjat që kalojnë në brendësi të shpirtit të njeriut, pa i shqiptuar ato me gojë dhe pa i ndarë me askënd. Kështu, asgjë nga gjendja e robërve të Tij nuk është e panjohur për Të, qoftë ajo e hapur apo e fshehur, qoftë e thënë me zë apo e menduar në heshtje.

Përfitimet nga Ajeti:

• Ky ajet na mëson madhështinë e diturisë së Allahut, e cila përfshin gjithçka – të dukshmen dhe të padukshmen, të thënën dhe të pathënën.
• Nga këtu e kuptojmë se Allahu është gjithmonë i vetëdijshëm për gjendjen tonë, prandaj duhet ta ruajmë sjelljen tonë edhe kur jemi vetëm, sepse Ai na sheh dhe na dëgjon.
• Kjo na jep qetësi shpirtërore, sepse kur i lutemi Allahut në heshtje, Ai i dëgjon lutjet tona edhe pa i shqiptuar me zë, dhe i di nevojat tona më të thella.
• Na bën të ndihemi të afërt me Allahun, sepse Ai e njeh atë që fshihet në zemrat tona, ndaj mund t’i besojmë Atij çdo gjë dhe të mbështetemi tek Ai në çdo rrethanë.
• Ky kuptim na nxit të jemi të sinqertë në adhurim dhe në marrëdhëniet tona, sepse e dimë se asgjë nuk i fshihet Allahut – as fjalët, as veprat, as mendimet.