Surah Taha — Talata 7

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• تَجْهَرْ – itaas ang boses o gawing lantad.
• السِّرّ – ang lihim na ibinubulong sa iba.
• أَخْفَى – ang mas nakatago pa kaysa sa lihim, tulad ng mga naiisip sa sarili na hindi pa nasasabi.

Paliwanag ng Talata:

O Muhammad, kung gagawin mong lantad at marinig ang iyong pananalita o itago mo man ito at ibulong, walang pagkakaiba kay Allah — sapagkat Siya ang nakaaalam ng lahat ng bagay. Batid Niya ang mga lihim na itinatago ng tao sa kanyang kapwa, at higit pa rito, nalalaman Niya ang mga nakatagong kaisipan sa puso at mga iniisip ng sarili na hindi pa naipapahayag ng dila. Walang anumang nalalayo sa Kanyang kaalaman, maging ito man ay lantad o lingid, maliit o malaki. Ang talatang ito ay isang paalala na ang Allah ay laging nakababatid sa lahat ng pagkilos at nilalaman ng puso, kaya't nararapat na maging maingat ang tao sa kanyang sinasabi at iniisip.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang kaalaman ng Allah ay ganap at sumasaklaw sa lahat — walang anumang nakatatakas sa Kanya, maging ang pinakamaliit na lihim o ang pinakaloob na kaisipan.
2. Ang pagkakaroon ng ganitong pananampalataya ay nagtuturo sa tao na maging tapat at matuwid sa kanyang mga gawain, sapagkat alam niyang siya ay laging nasa ilalim ng pagmamasid ng Allah.
3. Ang talatang ito ay nagbibigay ng kapanatagan sa puso ng mananampalataya — na kahit hindi niya maipahayag ang kanyang mga pangangailangan o dalangin nang malakas, naririnig at nalalaman ito ng Allah, na siyang pinakamalapit at pinakamaawain.
4. Nagpapakita ito ng kagandahan ng Islam: ang pagtuturo nito sa tao na linisin ang kanyang panloob na pagkatao, hindi lamang ang panlabas na anyo, sapagkat ang Allah ay nakatingin sa puso at nilalaman nito.