سوڕەتی طه — ئایه‌ت 98

واتە هەندێک وشە:

• إِلَٰهُكُمُ: خوای پەرستراو و عیبادەتکراوتان.
• وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا: زانینی ههموو شتێکی گرتووه و له هیچ شتێک بێئاگاه نییه.

تەفسیری ئایهتە پیرۆزەکە:

ئەی خەڵکینە! ئەو خوایەی کە شایانی پەرستن و عیبادەتە، تەنها خوای تاک و بێشەریکە. ئەو زاتەی کە هیچ پەرستراوێکی ڕاست نییە جگە لە ئەو. هەرچی تر هەیە لە بت و دار و بەرد و هەسارە و ئەستێرەکان، هەموو دروستکراوی ئەون و هیچیان شایانی پەرستن نین. بەڵام ئەو خوایە زانینی هەموو شتێکی گرتووه؛ لە گەورەترین شتەوە تا بچووکترین شت، لە نهێنی و ئاشکرا، لە دەریاکان و زەوی و ئاسمانەکان، هەموو شتێک لە زانینی ئەو دەرناچێت. هیچ شتێک لە زانینی ئەو شاراوە نییە، تەنانەت خەیاڵ و بیرکردنەوەکانی دڵیشتان.

ئەی خوشک و برایان! ئەم ڕاستییە گەورەیە دەبێت ببێتە بنەمای ژیانمان. کاتێک دڵنیا بین کە خوایەکی هەیە کە هەموو شتێک دەزانێت و هیچ شتێکی لێ شاراوە نییە، ئەوا بە وردی چاودێری کردار و قسەکانمان دەکەین. ئەم زانینە بەرفراوانەی خوا، هەم ترس و هەم هیوامان پێ دەبەخشێت؛ ترس لەوەی کە گوناه بکەین چونکە ئەو دەیبینێت و دەیزانێت، و هیواش بەوەی کە دوعا و پاڕانەوەمان بەفیڕۆ ناچێت چونکە ئەو گوێی لێیە و هەموو شتێک دەزانێت.

ئەی موسڵمانان! با ئەم ئایهته پیرۆزه ببێته سه‌رچاوه‌ی دڵنیایی و ئارامی بۆ دڵمان، چونکە ئێمە خوایەکمان هەیە کە هەموو شتێک دەزانێت و هەموو کارێکی بە باشی دەکات. ئەگەر بەڕاستی باوەڕمان بەم خوایە هەبێت و تەنها ئەو بپەرستین، ئەوا ژیانمان ڕووناک دەبێت و دڵمان ئارام دەگرێت، چونکە دەزانین لەژێر چاودێری و زانینی خوایەکی میهرەبان و بەتواناداین.