سوره طه — آیه 98

معانی کلمات:

• إله: معبود، کسی که شایسته پرستش است.
• وَسِعَ: فراگرفته، احاطه کرده است.
• عِلْمًا: از نظر دانش و آگاهی.

تفسیر آیه:

ای مردم! معبودِ شما فقط الله است؛ همان کسی که هیچ معبودِ برحقی جز او نیست و همه چیز در برابر او تسلیم است. دانش و آگاهی او همه چیز را فرا گرفته است؛ هیچ چیز - چه کوچک و چه بزرگ، چه پنهان و چه آشکار - از علم او پنهان نیست. او به تمام اسرار آسمانها و زمین، به نیات دلها و اعمال بندگان آگاه است و هیچ ذرهای در جهان از احاطه علمی او خارج نیست. این آیه پس از داستان سامری و گوسالهپرستی بنیاسرائیل بیان شده است تا تأکید کند که تنها خداوند شایسته عبادت است و هر معبود دیگری - حتی اگر ظاهری فریبنده داشته باشد - باطل و بیارزش است.

فواید و پیامهای آیه:

• توحید و یکتاپرستی اساس دین است؛ هیچ کس و هیچ چیز جز الله شایسته پرستش نیست.
• علم خداوند نامحدود و فراگیر است؛ این باور، انسان را در همه حال مراقب خود میسازد و او را از گناه بازمیدارد.
• آگاهی از احاطه علمی خداوند، آرامشبخش دلهای مؤمنان است؛ زیرا میدانند که هیچ دعا، تلاش و نیّت خیری از دید خدا پنهان نمیماند.
• این آیه انسان را از وابستگی به معبودهای دروغین - مانند ثروت، قدرت، هواهای نفسانی و بتهای مدرن - بازمیدارد و او را به سوی خدای حقیقی که همه چیز در دست اوست، راهنمایی میکند.