Surja El-Enbija — Ajet 17

Kuptimi i fjalëve:

• لهوًا (Lehven): Këtu nënkuptohet fëmija ose bashkëshortja, sipas kuptimit që përdornin arabët për këtë fjalë.
• من لدنّا (Min ledunna): Nga ana Jonë, pra nga ato që i kemi Ne, siç janë hyritë (engjëjt e bukur) dhe dëshirat që i përshtaten Madhërisë Sonë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar e hedh poshtë me këtë ajet çdo dyshim apo pretendim të atyre që mendojnë se Ai ka fëmijë ose bashkëshorte. Ai thotë: Sikur Ne të dëshironim të merrnim një fëmijë ose një bashkëshorte – gjë që është e pamundur për Ne – do ta merrnim atë nga ana Jonë, jo nga krijesat tona, sepse fëmija dhe bashkëshortja e një njeriu janë pranë tij dhe nga lloji i tij. Por Ne nuk e bëmë këtë gjë, sepse ajo është e pamundur për Madhërinë Tonë të Lartë. Allahu është i pastër nga çdo ngjashmëri me krijesat, dhe Atij nuk i përket as fëmijë e as bashkëshort, sepse këto janë cilësi të krijesave që kanë nevoja dhe dëshira. Ai është i Vetmi, i Pashoq, i Pavarur nga çdo gjë, dhe gjithçka në qiej e në tokë i përket Atij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ajeti na mëson madhërinë dhe pastërtinë e Allahut nga çdo mangësi, dhe se Ai nuk ka nevojë për fëmijë apo bashkëshort, sepse këto janë nevoja të krijesave.
2. Na forcon besimin në unitetin e Allahut (Teuhid) dhe na largon nga çdo besim i gabuar që i atribuon Atij cilësi të krijesave.
3. Ajeti na fton të mendojmë thellë për krijimin e Allahut dhe të kuptojmë se çdo gjë që ekziston është dëshmi e madhërisë së Tij, duke na shtuar dashurinë dhe respektin ndaj Krijuesit tonë.
4. Na mëson se Allahu është i Lartësuar nga çdo ngjashmëri me krijesat, dhe se ne duhet ta njohim Atë ashtu siç e ka përshkruar Ai Vetë në Kur'an dhe siç na ka mësuar i Dërguari i Tij, pa e krahasuar me asgjë.