سوره انبیا — آیه 17

معانی کلمات:

• لَهْوًا: در این آیه به معنای فرزند و همسر (زن) آمده است؛ زیرا اینها مایه سرگرمی و مشغولیت انسان میشوند.
• مِن لَّدُنَّا: از نزد خودمان، یعنی از آنچه در اختیار و شأن ماست.
• إِن کُنَّا فَاعِلِینَ: اگر میخواستیم چنین کاری انجام دهیم (ولی هرگز چنین نمیخواهیم و نمیکنیم).

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه شریفه، پندار مشرکان را که برای او فرزند یا همسری قائل بودند، به زیباترین شکل باطل میسازد. میفرماید: اگر ما میخواستیم برای خود فرزند یا همسری برگزینیم، هرگز به سراغ شما یا آفریدههای زمینی نمیرفتیم؛ بلکه از نزد خود، از میان موجودات والا و پاک مانند حوریان بهشتی، فرشتگان و مانند آنها برمیگزیدیم. اما حقیقت این است که ما هرگز چنین کاری نمیکنیم و نمیخواهیم بکنیم؛ زیرا این کار در شأن و مقام ربوبیت ما نیست و محال است که برای ما فرزند یا همسری باشد. خداوند منزه و پاک از این نسبتهاست.

فواید و پیامهای آیه:

1. پاکی ذات الهی: این آیه به ما میآموزد که خداوند از هر نقص و عیبی پاک است و هیچ نیازی به فرزند، همسر یا شریک ندارد. او بینیاز مطلق است و همه موجودات به او نیازمندند.
2. بطلان شرک: این آیه راه را بر هرگونه شرک و بتپرستی میبندد و نشان میدهد که نسبت دادن فرزند به خدا، نه تنها حقیقت ندارد، بلکه از روی جهل و نادانی است.
3. عظمت و کبریایی خدا: وقتی خداوند میفرماید اگر میخواستیم از نزد خود برمیگزیدیم، این بیانگر عظمت و قدرت بیپایان اوست. او نیازی به آفریدههای ضعیف بشری ندارد و همه چیز از اوست.
4. درس توحید و یکتاپرستی: این آیه مؤمنان را به تفکر در عظمت خداوند دعوت میکند تا با شناخت صحیح از پروردگار، تنها او را بپرستند و از هرگونه شرک و الحاد دوری جویند.