සූරා අල්-අම්බියා — ආයාත් 17

වදන්හි අර්ථ:

• لَهْوًا (ලහ්වන්): විනෝදය, සෙල්ලම. මෙහිදී අදහස් කරන්නේ දරුවන් හෝ භාර්යාව වැනි දෑය.
• مِن لَّدُنَّا (මින් ලදුන්නා): අපගේ සන්නිධානයෙන්, අප වෙතින්ම.
• فَاعِلِينَ (ෆාඉලීන්): කරන්නන්, එසේ කරන අය.

අර්ථ විවරණය:

අල්ලාහ් තආලා තම උත්කෘෂ්ට භාවය හා පාරිශුද්ධත්වය ප්රකාශ කරමින් මෙසේ පවසන්නේය: “අපි විනෝදයක් හෝ සෙල්ලමක් (එනම් දරුවෙකු හෝ භාර්යාවක්) ගැනීමට අදහස් කළෙමු නම්, එය අපගේ සන්නිධානයෙන්ම, එනම් අප වෙතින්ම ගනිමු. නමුත් අපි එසේ කළේ නැත. එය අපට කිසිසේත් සුදුසු නොවේ. මන්දයත් අල්ලාහ්ට දරුවෙකු හෝ භාර්යාවක් සිටීම යනු කිසිසේත් කළ නොහැකි, සම්පූර්ණයෙන්ම අස්ථානීය දෙයකි.”

මෙම වාක්යයෙන් අදහස් කරන්නේ, අල්ලාහ් තආලා එවැනි දෙයක් කිරීමෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම පිරිසිදු බවයි. ඔහු එවැනි අඩුපාඩුකම්වලින් ඔබ්බට උසස්ය. ඔහුට දරුවන් හෝ භාර්යාවන් සිටින බවට පවසන අයගේ ප්රකාශයන් අසත්ය බව මෙයින් පැහැදිලි වේ. ඔහු එකම දෙවියාය. ඔහුට සහකරුවෙකු නැත, දරුවෙකු නැත.

මෙම වාක්යයෙන් ලැබෙන පාඩම්:

1. අල්ලාහ් තආලා සියලු අඩුපාඩුකම්වලින් හා දෝෂවලින් පිරිසිදුය. ඔහුට දරුවන් හෝ භාර්යාවන් සිටින බවට පැවසීම ඉතාම බරපතල වැරදි ප්රකාශයකි.
2. අල්ලාහ් තආලා කිසිදු දෙයකට අවශ්යතාවයක් නැති ස්වයංපෝෂිතයාය. ඔහුට කිසිවෙකුගේ උපකාරයක් හෝ සහායක් අවශ්ය නොවේ.
3. අල්ලාහ්ගේ උත්කෘෂ්ට භාවය හා පාරිශුද්ධත්වය ගැන සිතන විට, අපගේ හදවත් තුළ ඔහු කෙරෙහි ඇති ගෞරවය හා භක්තිය තවදුරටත් වැඩි වේ. ඔහු සියල්ලටම වඩා උසස් බව අපට වැටහේ.
4. අල්ලාහ් තආලා තම නබිවරුන් ගැන පවසන අයුරු දෙස බලන විට, ඔහු තම නබිවරුන්ව අපවාදවලින් ආරක්ෂා කරන බව පෙනේ. එබැවින් අපද අල්ලාහ්ගේ ගෞරවය හා ඔහුගේ නබිවරුන්ගේ ගෞරවය ආරක්ෂා කළ යුතුය.
5. මෙම වාක්යය අපට උගන්වන්නේ, අල්ලාහ් තආලා කෙරෙහි නිවැරදි විශ්වාසයක් තබා ගැනීමටත්, ඔහු ගැන අනුචිත දේවල් පැවසීමෙන් වැළකී සිටීමටත් ය. එසේම, අල්ලාහ්ගේ දිව්ය ගුණාංග ගැන නිවැරදිව දැන ගැනීමට උත්සාහ කළ යුතුය.